Το 1989, ο Λουκιανός Κηλαηδόνης με τον γνωστό χιουμοριστικό, αλλά πάντα καυστικό και εύστοχό του στίχο, είχε περιγράψει το πως θα μπορούσε να ήταν ο κόσμο μας, εάν ο «Θεός» ήταν μαύρος. 31 χρόνια πριν, ο καλλιτέχνης έθιγε με τον καλύτερο τρόπο το γεγονός ότι η φυλή, το χρώμα και η καταγωγή κάποιου δεν είναι παρά τυχαία γεγονότα που σε κάποιους προκύπτουν ευνοϊκά και σε κάποιους άλλους δεν εξελίσσονται τόσο θετικά.

Βασισμένο στην ίδια λογική, το φωτογραφικό project του Greg Semu, προσπαθεί να αποδώσει μέσα από τις εικόνες που δημιουργεί, τη φυλετική ιστορία που γνωρίζουμε έως σήμερα, αλλιώς, ξαναγράφοντάς την.

Ο Semu κάνει επί της ουσίας πράξη, τα όσα περιγράφει στο τραγούδι του ο Κηλαηδόνης, χωρίς οι δύο τους να έχουν γνωριστεί ποτέ, φτιάχνοντας έναν κόσμο που στα καταστήματα παιχνιδιών υπάρχουν μόνο μαύρες κούκλες, οι λευκοί είναι αλυσοδεμένοι σκλάβοι μπροστά στα μαύρα αφεντικά του και οι μαύρες κυρίες του σπιτιού αφήνουν το μεγάλωμά των παιδιών τους στις λευκές οικιακές βοηθούς.