Ύστερα από δύο χρόνια πολέμου, τα Χριστούγεννα επιστρέφουν στη Γάζα φορτισμένα με θλίψη για τις ζωές που χάθηκαν στους ισραηλινούς βομβαρδισμούς, αλλά και με μια εύθραυστη ελπίδα που φωτίζει τα πρόσωπα των παιδιών, τα οποία εξακολουθούν να ονειρεύονται ένα μέλλον ελευθερίας.

Οι Χριστιανοί της Γάζας -μια σχετικά μικρή κοινότητα- συγκεντρώνονται στις λίγες εκκλησίες που εξακολουθούν να στέκουν όρθιες μετά τους σφοδρούς βομβαρδισμούς του ισραηλινού στρατού, βιώνοντας τα Χριστούγεννα όχι ως γιορτή χαράς, αλλά ως μια σιωπηλή πράξη αντοχής και επιμονής.

Όπως επισημαίνει το palestinechronicle, στον πολιορκημένο θύλακα, οι γιορτινές αυτές μέρες, δεν συνοδεύονται με τους χαρμόσυνους ήχους από τις καμπάνες ή με λιτανείες, αλλά με τους περιορισμούς, το κρύο και το βουητό της αβεβαιότητας.

Μέσα στην Καθολική Εκκλησία της Αγίας Οικογένειας, περισσότεροι από 400 εκτοπισμένοι Παλαιστίνιοι, πολλοί από τους οποίους είναι οικογένειες που έχουν χάσει τα πάντα, γιορτάζουν, στολίζοντας χριστουγεννιάτικα δέντρα και γεμίζοντας τον ναό με χρώματα.

Όπως αναφέρει η ισπανική εφημερίδα El País, δεν υπάρχουν παιχνίδια για παιδιά, ούτε εορταστικά γεύματα, ούτε αίσθηση ασφάλειας. Εκρήξεις εξακολουθούν να ακούγονται κοντά στην ενορία.

Η Νίσριν Αντόνε, 45 ετών και μητέρα τριών παιδιών, αφιέρωσε εβδομάδες να ψάχνει στα υπολειπόμενα καταστήματα για παιχνίδια για τα παιδιά, αλλά δεν βρήκε τίποτα – τα περισσότερα εμπορεύματα δεν επιτρέπονται να μπουν στη Γάζα τώρα. Τελικά, ετοίμασαν μικρές σακούλες με σοκολάτες και μπισκότα για τα παιδιά.

Αγώνας επιβίωσης

Η χριστιανική κοινότητα της Γάζας βιώνει τα Χριστούγεννα εν μέσω σοβαρών ελλείψεων σε ηλεκτρικό ρεύμα, καθαρό νερό, φάρμακα και χειμερινά ρούχα. Καθημερινά, ακούγονται πυροβολισμοί και εκρήξεις δίπλα στην εκκλησία, ενώ καπνοί από κατεστραμμένα κτήρια είναι ορατοί στον ορίζοντα. Πολλοί πιστοί λένε ότι αυτή η πραγματικότητα δεν μοιάζει με τίποτα από αυτό που έχουν στο μυαλό τους όταν φαντάζονται τα Χριστούγεννα.

Σύμφωνα με την οργάνωση Aid to the Church in Need, ο πατέρας Γαβριήλ Ρομανέλι της Ενορίας περιέγραψε την καθημερινή ζωή ως αγώνα επιβίωσης, με τις οικογένειες να περιμένουν ώρες για περιορισμένο νερό και να βασίζονται στον περίβολο της εκκλησίας ως καταφύγιο και ως σανίδα σωτηρίας.

Η Νίσριν λέει ότι ο μεγαλύτερός της πόθος είναι απλά να περάσει τα Χριστούγεννα με την οικογένειά της σε ένα πραγματικό σπίτι γύρω από ένα τραπέζι, κάτι που έχουν να κάνουν από πολύ πριν τον πόλεμο. Η ίδια προσεύχεται καθημερινά για ειρήνη στη Γάζα, γιατί μόνο τότε, όπως λέει, «θα μπορέσουμε να ανακτήσουμε τις ζωές μας».

Η ενορία συνεχίζει να φιλοξενεί καθημερινές προσευχές και Θεία Λειτουργία.

Οι ανταποκρίσεις από το εσωτερικό της Γάζας υπογραμμίζουν πώς ακόμη και οι πιο μετριοπαθείς εκφράσεις των Χριστουγέννων έχουν γίνει αγχωτικές. Η El País περιγράφει πως ολόκληρες οικογένειες εδώ και μήνες, μοιράζονται κουβέρτες και λιγοστά εφόδια, ενώ τα παιδιά περνούν τις γιορτές χωρίς δώρα ή παιχνίδια.

Με πληροφορίες από CNN, El Pais, AP