Παρότι σε πολλές χώρες οι κανόνες για τα κατοικίδια περιορίζονται σε ζητήματα υγείας και ασφάλειας, ορισμένα κράτη έχουν προχωρήσει ένα βήμα παραπέρα, ενσωματώνοντας στη νομοθεσία τους διατάξεις που αφορούν ακόμη και την ψυχολογική ευημερία των ζώων.

Έτσι, δεν εξετάζεται μόνο αν ένα ζώο τρέφεται σωστά ή ζει σε κατάλληλο χώρο, αλλά και αν έχει την απαραίτητη κοινωνική αλληλεπίδραση με άλλα μέλη του είδους του.

Τα ινδικά χοιρίδια θεωρούνται ιδιαίτερα κοινωνικά ζώα και δεν πρέπει να ζουν απομονωμένα και για τον λόγο αυτό, η νομοθεσία προβλέπει ότι τα ζώα που στη φύση ζουν σε ομάδες πρέπει να έχουν επαρκή κοινωνική επαφή με άλλα μέλη του ίδιου είδους. Αυτό έχει θεσπιστεί στην Ελβετία, σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφάλειας Τροφίμων και Κτηνιατρικής της χώρας (FSVO).

Τι προβλέπει τελικά ο νόμος

Το SWI swissinfo.ch, το διεθνές ενημερωτικό μέσο της Ελβετικής Ραδιοτηλεόρασης, αναφέρει ότι σύμφωνα με την Ομοσπονδιακή Υπηρεσία Ασφάλειας Τροφίμων και Κτηνιατρικής, τα ινδικά χοιρίδια συγκαταλέγονται στα είδη που «πρέπει να ζουν σε ομάδες τουλάχιστον δύο ζώων».

Η Animal Protection Ordinance, ένα νομοθέτημα 182 σελίδων που βρίσκεται σε ισχύ από τον Σεπτέμβριο του 2008, περιλαμβάνει λεπτομερείς οδηγίες για το πώς πρέπει να διατηρούνται εκατοντάδες είδη ζώων. Στα είδη που «πρέπει να διατηρούνται σε ομάδες τουλάχιστον δύο ζώων» περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, τα ινδικά χοιρίδια, τα ποντίκια, οι αρουραίοι, τα τσιντσιλά, τα παπαγαλάκια και τα καναρίνια.

Αν και ο νόμος δεν αναφέρει ξεκάθαρα ότι «απαγορεύεται να έχεις μόνο ένα ινδικό χοιρίδιο», στην πράξη σημαίνει ακριβώς αυτό. Τα ζώα αυτά πρέπει να ζουν με τουλάχιστον ένα ακόμη ινδικό χοιρίδιο, ώστε να καλύπτονται οι κοινωνικές τους ανάγκες.

Η λογική πίσω από τη διάταξη είναι ότι η μοναξιά μπορεί να επηρεάσει αρνητικά την ευζωία των ζώων. Για τις ελβετικές αρχές, η κοινωνική επαφή δεν αποτελεί πολυτέλεια αλλά βασική προϋπόθεση για τις σωστές συνθήκες κάτω από τις οποίες ζουν τα ινδικά χοιρίδια.

Με πληροφορίες από swissinfo.ch