Φωτογραφίες: Κώστας Πίκουλας

Περνώντας ένα απόγευμα από ένα ανοικτό γήπεδο στην πρωτεύουσα, το μάτι μου έπεσε σε μια ομάδα ανδρών που έπαιζαν ένα άθλημα εντελώς άγνωστο σε εμένα. Τι ήταν αυτό το παιχνίδι; Μια μικρή έρευνα αποκάλυψε κάτι για το οποίο δεν γνώριζα. Άνδρες με μεταναστευτική βιογραφία, μόνιμοι κάτοικοι του νησιού, είχαν φτιάξει μικρές ομάδες κρίκετ - όχι μόνο στη Λευκωσία αλλά σε όλες τις πόλεις. Οι περισσότεροι προέρχονται από χώρες - πρώην αποικίες της Μεγάλης Βρετανίας - όπου το κρίκετ είναι ιδιαίτερα διαδεδομένο. Η επέκταση της Βρετανικής αυτοκρατορίας εισήγαγε το κρίκετ σε άλλες περιοχές της υφηλίου. Μέσα από τη διαδικασία της αποικιοκρατίας, το άθλημα διαδόθηκε κυρίως σε περιοχές της Ασίας, της Καραϊβικής και της Ωκεανίας, όπου οι Βρετανοί ίδρυσαν αποικίες και μετέφεραν μαζί τους πολιτισμικά στοιχεία, θεσμούς και αθλητικές πρακτικές. Σε πολλές από αυτές τις κοινωνίες, το κρίκετ ενσωματώθηκε σταδιακά στο εκπαιδευτικό σύστημα και στις τοπικές κοινότητες, αποκτώντας ιδιαίτερη κοινωνική και πολιτισμική σημασία.

Αυτό που πιθανόν αρκετοί δεν γνωρίζουν είναι ότι από αυτές τις μικρές ομάδες που υπάρχουν στο νησί μας έχει προκύψει η Εθνική Ομάδα Κρίκετ της Κύπρου, η οποία συμμετέχει σε διεθνή τουρνουά και τα τελευταία χρόνια έχει καταφέρει να ξεχωρίσει ανάμεσα σε ομάδες χωρών, όπου το κρίκετ έχει μεγάλη απήχηση - ακόμη σε πολλές περιπτώσεις, είναι δημοφιλέστερο και από το ποδόσφαιρο. Κεντρικό ρόλο στην πορεία ανάπτυξης του κρίκετ στην χώρα μας τα τελευταία χρόνια, έπαιξε ο πρόεδρος της Κυπριακής Ομοσπονδίας Κρίκετ, κ. Muhammad Husain, ο οποίος με «όχημα» την αγάπη και την αφοσίωσή του στο άθλημα, έχει βάλει ως στόχο να κάνει το κρίκετ γνωστό και στους Κύπριους, φέρνοντάς το πιο κοντά στο ευρύ κοινό.

Για να κατανοήσουμε καλύτερα αυτόν τον άγνωστο κόσμο, βρεθήκαμε στις αθλητικές εγκαταστάσεις του ΓΣΟ στο παραλιακό μέτωπο της Λεμεσού, με σκοπό να παρακολουθήσουμε και να φωτογραφήσουμε μια προπόνηση της εθνικής μας ομάδας κρίκετ. Εκεί είχαμε την ευκαιρία να μιλήσουμε και με τους παίκτες της, οι οποίοι κατάγονται από διάφορες χώρες, ωστόσο διαμένοντας στην Κύπρο για πάνω από τρία χρόνια μπορούν να αγωνίζονται στην εθνική ομάδα. Ορισμένοι είναι από το Νεπάλ, άλλοι από το Μπαγκλαντές και την Ινδία, ενώ βασικό μέλος της ομάδας είναι και ένας Κύπριος της διασποράς. Πέραν των άλλων όλων, όλοι τους μάς είπαν πόσο περήφανοι αισθάνονται που παλεύουν απέναντι σε μεγάλες ομάδες, φορώντας τη φανέλα της Κύπρου.

Ήταν γύρω στις επτά το απόγευμα όταν άρχισαν να μαζεύονται στο γήπεδο. Λίγο πριν εισέλθουμε στον χώρο, ένα παιδί γύρω στα έντεκα πλησίασε τον προπονητή της ομάδας, τον Nicholas Chimmunchlam. Τον αναγνώρισε από την πρόσφατη επίσκεψή του στο σχολείο όπου φοιτά στο πλαίσιο προώθησης του αθλήματος στα κυπριακά σχολεία. Τον ρώτησα τι γνωρίζει για το κρίκετ και εκείνος με ενθουσιασμό μού περιέγραψε τον τρόπο που παίζεται το παιχνίδι. Απόδειξη πως η δουλειά που γίνεται από την Κυπριακή Ομοσπονδία αποφέρει καρπούς, καταφέρνοντας να κερδίσει και την κυπριακή νεολαία.

Ο Nicholas μού λέει πως κατάγεται από τη Νότιο Αφρική και τα τελευταία έξι χρόνια ζει μόνιμα στην Κύπρο. Από μικρός θυμάται τον εαυτό του να παίζει κρίκετ, ένα άθλημα που, όπως μου λέει, ήταν πάντα κομμάτι της καθημερινότητάς του. «Όταν πρωτοήρθα στην Κύπρο δεν γνώριζα ότι το άθλημα υπήρχε εδώ. Έπαιζα κρίκετ όλη μου τη ζωή και όταν ανακάλυψα την ομάδα, ήρθα σε επαφή με τον κ. Muhammad και, σιγά σιγά, ξεκινήσαμε να συνεργαζόμαστε».

Σήμερα, ο ίδιος συμβάλλει ενεργά στην ανάπτυξη του αθλήματος στο νησί. «Βοηθάω όσο μπορώ στην προπόνηση της ομάδας, αλλά κυρίως επισκέπτομαι σχολεία, προσπαθώντας να μεταφέρω στα παιδιά την αγάπη μου για αυτό το παιχνίδι».

Από τους παίκτες της ομάδας πρώτος μιλά ο Adam Senn, ένας νεαρός Κύπριος της διασποράς που έκανε το ντεμπούτο στην ομάδα την περασμένη χρονιά, έχοντας όμως στο ενεργητικό του πολλά παιχνίδια σε Βρετανία και Αυστραλία. Όταν τον ρωτάω πώς αισθάνεται αγωνιζόμενος για την Κύπρο, μού απαντά πως «είναι υπέροχη εμπειρία, γιατί με συνδέει με τις ρίζες μου. Ξέρετε η μητέρα μου γεννήθηκε στην Κύπρο, αλλά εγώ γεννήθηκα και μεγάλωσα στο Λονδίνο. Το να επιστρέψω εδώ με αυτό τον τρόπο, δηλαδή για να παίξω το αγαπημένο μου άθλημα, είναι υπέροχο».

Ο Lovedeep Singh, κατάγεται από την Ινδία, όμως, μιλά πολύ καλά ελληνικά, κάτι που δεν μου προκαλεί εντύπωση, αφού όπως έμαθα ζει στην Κύπρο τα τελευταία δέκα χρόνια και έχει δημιουργήσει οικογένεια εδώ. «Ξεκίνησα να παίζω κρίκετ περίπου πέντε χρόνια αφότου ήρθα εδώ. Στην Ινδία έπαιζα από μικρός και όταν έμαθα ότι υπάρχουν ομάδες στην Κύπρο, ήρθα ξανά σε επαφή με το άθλημα». Ο ίδιος προσπαθεί να μεταδώσει αυτή την αγάπη και στον γιο του.

Ο Ashish Bam από το Νεπάλ ζει στην Κύπρο εδώ και επτά χρόνια, απ’ όταν αποφάσισε να έρθει για σπουδές. Ο ίδιος έπαιζε κρίκετ σε επαγγελματικό επίπεδο στη χώρα του από πολύ μικρή ηλικία και δηλώνει ιδιαίτερα τυχερός που κατάφερε να ενταχθεί στην εθνική ομάδα της Κύπρου την περσινή χρονιά.

Ο Aminul Islam από το Μπαγκλαντές εντάχθηκε επίσης στην εθνική ομάδα την περσινή χρονιά, έχοντας και εκείνος μεγάλη εμπειρία στο άθλημα, καθώς έπαιζε στη χώρα του. «Προσπαθώ να δίνω τον καλύτερό μου εαυτό για την κυπριακή ομάδα και είμαι ευγνώμων που βρίσκομαι εδώ», αναφέρει.

Ο Roshan Siriwardanage, πριν μετακομίσει μόνιμα από τη Σρι Λάνκα στην Κύπρο, εργαζόταν ως παρουσιαστής ειδήσεων. «Παίζω κρίκετ από την παιδική μου ηλικία. Ήρθα στην Κύπρο πριν από πέντε χρόνια και τα τελευταία χρόνια έχω ενταχθεί στην εθνική ομάδα», μου λέει.

Όλοι μου είπαν πόσο περήφανοι αισθάνονται που παίζουν με τα χρώματα της Κύπρου και πως αδημονούν για να γίνει το άθλημα ακόμη πιο γνωστό και εδώ, όπως και στις χώρες όπου μεγάλωσαν.

Η ιστορία του κρίκετ στην Κύπρο

Το κρίκετ στην Κύπρο δεν έχει βαθιές ρίζες όπως σε άλλες χώρες της Κοινοπολιτείας, καθώς όπως μου λέει ο πρόεδρος της Ομοσπονδίας κ. Muhammad Husain, το άθλημα ήρθε στο νησί μας μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο, μέσω του βρετανικού στρατού και για πολλά χρόνια περιοριζόταν στις Βρετανικές Βάσεις.

Η ουσιαστική ανάπτυξη ξεκίνησε τη δεκαετία του 1980, όταν η κοινότητα των ξένων κατοίκων μεγάλωσε και δημιουργήθηκαν οι πρώτες ομάδες, με πιο χαρακτηριστική τους «Moufflons». Μου εξηγεί επίσης πως, καθοριστική ήταν η ένταξη της Κύπρου στο Διεθνές Συμβούλιο Κρίκετ το 1999, αλλά και η άφιξη ανθρώπων από χώρες όπως η Ινδία, το Πακιστάν και η Σρι Λάνκα, όπου το κρίκετ αποτελεί βασικό κομμάτι της κουλτούρας τους. «Την ίδια περίοδο επέστρεψαν και Κύπριοι που είχαν μεγαλώσει στο εξωτερικό, φέρνοντας μαζί τους εμπειρίες και γνώσεις του αθλήματος».

Σήμερα, παρά το γεγονός ότι το κρίκετ παραμένει σχετικά άγνωστο στο ευρύ κοινό, η κοινότητά του είναι ενεργή και η Ομοσπονδία Κρίκετ Κύπρου είναι μέλος του Κυπριακού Οργανισμού Αθλητισμού (ΚΟΑ), της Κυπριακής Ολυμπιακής Επιτροπής και του Διεθνούς Συμβουλίου Κρίκετ (ICC).

Επίσης, υπάρχουν τρεις επίσημοι σύλλογοι και πάνω από 500 παίκτες συμμετέχουν ερασιτεχνικά. «Προς το παρόν, το ενδιαφέρον προέρχεται κυρίως από ξένες κοινότητες, όμως βλέπουμε με μεγάλη ικανοποίηση ότι όλο και περισσότερα παιδιά από την Κύπρο έρχονται σε επαφή με το άθλημα μέσα από τα σχολεία», μού λέει.

Οι υποδομές παραμένουν περιορισμένες, με τρία γήπεδα όλα εντός των Βάσεων, ωστόσο η Κύπρος αρχίζει να αποκτά διεθνή ρόλο. Τον Μάιο του 2026 θα φιλοξενήσει τα προκριματικά του ICC World T20 Europe, μια σημαντική διοργάνωση που θα φέρει στο νησί μας ομάδες από όλη την Ευρώπη.

Σε διεθνές επίπεδο, τα αποτελέσματα είναι ήδη ενθαρρυντικά. Η εθνική γυναικών κρίκετ, που έκανε το ντεμπούτο της το 2024 , έχει καταφέρει να ανέβει σε υψηλή θέση στην παγκόσμια κατάταξη (42η θέση), ενώ και η ανδρική ομάδα παρουσιάζει σταθερή άνοδο (65η θέση), αφού ανέβηκε 20 θέσεις στην κατάταξη τον τελευταίο χρόνο. «Είμαστε η υψηλότερα καταταγμένη ομάδα στην περιοχή της Ανατολικής Μεσογείου, πάνω από την Τουρκία, το Ισραήλ, την Ελλάδα και τη Μάλτα, τόσο στην ανδρική όσο και στη γυναικεία κατάταξη. Για μια μικρή χώρα όπως η Κύπρος, αυτό δείχνει τις δυνατότητες που υπάρχουν», λέει ο κ. Husain.

Ιδιαίτερη έμφαση δίνεται στην ανάπτυξη του αθλήματος. Το 2025, μέσα από ειδικό πρόγραμμα, το κρίκετ έφτασε σε 16 χιλιάδες παιδιά και σε 100 σχολεία σε όλη την Κύπρο. Εκπαιδευτικοί έχουν ήδη επιμορφωθεί ώστε να μπορούν να διδάσκουν το άθλημα, δημιουργώντας τις προϋποθέσεις για ένα πιο σταθερό μέλλον. «Είμαστε ευγνώμονες προς την Κυπριακή Ολυμπιακή Επιτροπή για τη στήριξή της μέσω της χρηματοδότησης Olympic Solidarity, η οποία μας βοήθησε να οργανώσουμε την εκπαίδευση των εκπαιδευτικών. Ο στόχος μας είναι να δούμε περισσότερους Κύπριους να παίζουν κρίκετ και να δημιουργήσουμε μια ξεκάθαρη διαδρομή από το σχολείο μέχρι την εθνική ομάδα».

Κλείνοντας μού λέει πως, η επόμενη μεγάλη πρόκληση είναι η βελτίωση των εγκαταστάσεων και των ακαδημιών. «Δεν είναι ποτέ εύκολο, καθώς ανταγωνιζόμαστε περισσότερες από 60 αθλητικές ομοσπονδίες στην Κύπρο. Ωστόσο, σε αντίθεση με τα μεγάλα ομαδικά αθλήματα, το κρίκετ μπορεί να προσφέρει μια πολύ πιο γρήγορη διαδρομή προς την εθνική ομάδα, λόγω του μικρού αριθμού παικτών. Ο δεύτερος στόχος είναι η βελτίωση των ακαδημιών και των προπονητικών εγκαταστάσεων στο νησί».