Όλο και περισσότερα ζευγάρια της Gen Z επιλέγουν να συνάψουν προγαμιαία συμβόλαια πριν κάνουν το επόμενο βήμα στη σχέση τους. Πρόκειται για μία νομική συμφωνία που συνάπτεται πριν τον γάμο ή τη σύναψη συμφώνου συμβίωσης μεταξύ ενός ζευγαριού και καθορίζει το πώς θα μοιραστεί η περιουσία τους σε περίπτωση διαζυγίου.

Αν και συχνά τα προγαμιαία συμβόλαια συνδέονται με γάμους διασημοτήτων, έρευνες δείχνουν ότι γίνονται ολοένα και πιο δημοφιλή σε χώρες όπως οι ΗΠΑ. Σε παγκόσμιο επίπεδο, οι νεότερες γενιές φαίνεται επίσης να είναι πιο ανοιχτές στην ιδέα, ακόμη και σε χώρες όπου το διαζύγιο θεωρείται ταμπού. «Σίγουρα έχω δει περισσότερους ανθρώπους της Gen Z στην κοινότητά μου να ρωτούν για προγαμιαία συμβόλαια, όχι απαραίτητα επειδή πρόκειται να παντρευτούν αύριο, αλλά επειδή σκέφτονται πιο συνειδητά τα χρήματα, την οικονομική ανεξαρτησία και τη μακροπρόθεσμη σταθερότητα», λέει η εκπαιδεύτρια οικονομικών Mary Esposito στο BBC.

Στην Ινδία, παρόλο που τα προγαμιαία συμβόλαια δεν είναι νομικά δεσμευτικά, υπάρχει μια αυξανόμενη συζήτηση γύρω από αυτά, λέει η δημιουργός ψηφιακού περιεχομένου Oorjita Shahi. «Οι νέοι έχουν δει πολλά μέλη της οικογένειάς τους που δεν ταίριαζαν μεταξύ τους και να παραμένουν σε γάμους που δεν ήταν κατάλληλοι. Και είναι σε θέση να αντισταθούν στην πίεση να παραμείνουν σε ανθυγιεινούς γάμους», δήλωσε στο podcast του BBC What in the World.


Η Mary Esposito, η οποία διαχειρίζεται την πλατφόρμα Money with Mary στις ΗΠΑ, λέει ότι έχει δει αυξανόμενο αριθμό ανθρώπων της Gen Z να ζητούν συμβουλές για το θέμα. «Βλέπω το προγαμιαίο συμβόλαιο ως ένα εργαλείο που μπορεί να επιτρέψει στα ζευγάρια να κάνουν από νωρίς συζητήσεις για τα χρήματα, τις προσδοκίες και τις αξίες», λέει και προσθέτει: «Ο κίνδυνος είναι ότι όταν εισάγεται η ιδέα του προγαμιαίου συμβολαίου χωρίς προηγούμενη επικοινωνία και φαίνεται σχετικά μονόπλευρο, τότε μπορεί να αρχίσει να εκλαμβάνεται ως κάτι συναλλακτικό ή επιβλαβές. Αλλά συνολικά πιστεύω ότι η Gen Z επαναπροσδιορίζει τα προγαμιαία συμβόλαια λιγότερο ως ένδειξη έλλειψης εμπιστοσύνης και περισσότερο ως μια μορφή οικονομικού σχεδιασμού».

ΠΗΓΗ