Το σπίτι τους είναι πάνω σε τέσσερις τροχούς. Δεν έχουν διεύθυνση, τηλέφωνο, δουλειά. Δεν έχουν πολλά λεφτά ούτε έγνοιες και άγχος για την επόμενη μέρα που θα ξημερώσει.

Αυτό είναι ένα αφιέρωμα του «Περιοδικού» που κυκλοφόρησε το 1991, για ένα ζευγάρι Άγγλων 70άρηδων, που περιόδευαν στις ελεύθερες και κατεχόμενες περιοχές του νησιού μας, πάνω σε ένα λεωφορείο που αποτελούσε και το σπίτι τους. Η Μαρία Παναγιώτου, συντάκτρια της συνέντευξης, είχε συναντήσει το ζευγάρι στον κατασκηνωτικό χώρο του Γκάβερνορς. Το λεωφορείο τους αποτελούσε και την κατοικία τους για περισσότερα από τέσσερα χρόνια.

«Μπαίνοντας μέσα τίποτα δεν σου θυμίζει ότι είσαι σ΄ ένα λεωφορείο εκτός από το τιμόνι. Το περιποιημένο καθιστικό στην είσοδο, οι κουρτίνες στα παράθυρα, η κουζίνα, το υπνοδωμάτιο, ακόμα και το μικρό σαλονάκι, σε κάνουν να νιώθεις ότι είσαι σ΄ ένα καλά φροντισμένο αγγλικό σπίτι», περιγράφει.

Η Νίνα και ο Νετ είχαν από αποφασίσει πριν χρόνια να πωλήσουν τα υπάρχοντά τους και θα κάνουν τον γύρο του κόσμου. Κανείς δεν τους πίστευε μέχρι που τους είδα να φεύγουν πάνω σε τέσσερις τροχούς, που με αυτούς είχαν φτάσει το 1991 και στη χώρα μας.

Το ιδιαίτερο για την εποχή ήταν πως το ζευγάρι επισκέφθηκε και τις κατεχόμενες περιοχές της Κύπρου. Είχαν ταξιδέψει για δύο μήνες στην Κερύνεια, την Αμμόχωστο και πολλά χωριά μας και είχαν δει την κατοχή με ένα αλλιώτικο φακό, σε μια περίοδο που ακόμη τα οδοφράγματα δεν ήταν ανοικτά.

«Τα περισσότερα χωριά που επισκεφθήκαμε, ήταν άδεια. Οι εκκλησίες και τα σπίτια στέκονται εκεί, μέχρι να πάνε πίσω οι κάτοικοί τους μια μέρα. Μας προκάλεσε λύπη η ερημιά και η εγκατάλειψη που είδαμε (…)», είπε η Νίνα .

«Νομίζω ότι οι όλοι οι κάτοικοι της Κύπρου υποφέρουν από την κατάσταση αυτή. Πιστεύω ότι το πρόβλημα δημιούργησαν οι πολιτικοί και όχι οι απλοί άνθρωποι. Έχουμε συναντήσει ανθρώπους που μας είπαν ότι ζούσαν καλά με τους Έλληνες», συμπλήρωσε ο Νετ.

Η Νίνα είχε ενθουσιαστεί με την Αμμόχωστο και δίνει μια ιδιαίτερη μαρτυρία: «Μας είχαν πει ότι η Αμμόχωστος είναι μια πόλη φάντασμα. Όμως είναι τόσο κοσμοπολίτικη. Υπάρχει έντονη ζωή και κίνηση. Οι Τούρκοι γεμίζουν κιβώτια και βαλίτσες με οικιακά σκεύη, ηλεκτρικά είδη, τα φορτώνουν στις βάρκες τους και πηγαινοέρχονται στην Τουρκία».

Στα προηγούμενα τεσσεράμισι χρόνια της περιπλάνησής τους, είχαν ταξιδέψει στη Σιγκαπούρη, Ισπανία, Γαλλία, Πορτογαλία, Μαρόκο, Αλγερία, Τυνησία, Ιταλία, Γιουγκοσλαβία, Ελλάδα, Ρόδο, Ισραήλ, Αίγυπτο και Κύπρο. Όπως ανέφεραν στη συνέντευξή τους, το λεωφορείο το χρησιμοποιούν για να ταξιδέψουν από τη μια χώρα στην άλλη, όταν όμως φτάσουν εκεί βρίσκουν ένα σημείο ως βάση, αφήνουν το λεωφορείο τους και ταξιδεύουν με μια μοτοσικλέτα. Μέχρι εκείνη την ημέρα της συνέντευξης είχαν διανύσει 24.000 με το λεωφορείο και 45.000 με τη μοτοσικλέτα.

Και αν διερωτάστε πώς τα έβγαζαν πέρα οικονομικά, σύμφωνα με το ρεπορτάζ, οι δύο τους φεύγοντας από την Αγγλία, είχαν πουλήσει το σπίτι τους και κατέθεσαν ένα μέρος των χρημάτων τους στην τράπεζα και ζούσαν από τους τόκους που έπαιρναν και από τη σύνταξή τους.

Διαβάστε πιο κάτω ολόκληρο το ρεπορτάζ: