Το ιστολόγιο εξηγεί ότι η επικονίαση σε ορισμένα είδη συκιάς γίνεται από μικρούλες σφήκες, της οικογένειας Agaonidae που εισχωρούν μέσω μιας μικρής οπής στην κορφή του σύκου.

Οι σφήκες γεννάνε τ’ αυγά τους μέσα του και οι νύμφες περιφέρονται από άνθος σε άνθος φέρνοντας τη γονιμοποίηση, πριν το εγκαταλείψουν για να συνεχίσουν αλλού τον κύκλο.

Το χαρακτηριστικό είναι ότι κάθε είδος συκιάς εξαρτάται αποκλειστικά από ένα συγκεκριμένο είδος σφήκας, μία σχέση συμβίωσης 34 εκατομμυρίων ετών. Ένα είδος συκιάς δε μπορεί να συνεχισθεί, αν εξαφανιστεί το είδος σφήκας που τη γονιμοποιεί και αντίστροφα.

Τα θηλυκά σύκα δεν έχουν πάντα δοχεία για τα αυγά των σφηκών και μπορούν να αναπτυχθούν χωρίς γονιμοποίηση (παρθενογένεση). Όμως η θηλυκή σφήκα ξεγελιέται, παγιδεύεται στο φρούτο, το οποίο έχει ένα ένζυμο που αφομοιώνει το έντομο και διασπά τις πρωτεΐνες του.

Με απλά λόγια το σύκο τρώει τη σφήκα και εμείς το σύκο μαζί με τη σφήκα.