«Δε βάζω όρια, δεν έχω ταμπού, δεν αρνούμαι τίποτα»

Η Πέννυ Μπαλταζτή είναι ένα κορίτσι της εποχής της, που εκπέμπει όμως ένα ρομαντισμό και μια αθωότητα που σε σαγηνεύουν. Όχι δεν έχει να κάνει με το στυλ και την εμφάνιση μόνο, έχει να κάνει με την ιδιοσυγκρασία.

 


Γελά δυνατά, χορεύει πολύ, προβληματίζεται και στεναχωριέται, αλλά πάντα βρίσκει τρόπο να το εκφράζει μέσα από τη φωνή και τα τραγούδια της. 

Λίγο πριν εμφανιστεί στα βραβεία Madame Figaro Γυναίκες της Χρονιάς 2015, η Πέννυ Μπαλτατζή μιλάει στη City και μας ανοίγει μικρά παράθυρα από τη ζωή της.



Τα τελευταία χρόνια υπάρχει μια στροφή σε οτιδήποτε έχει αναφορές στο παρελθόν. Από τον τρόπο ντυσίματος, μέχρι τη μουσική αλλά και γενικότερα το lifestyle. Είναι μια μόδα που θα περάσει ή όλο αυτό ήρθε για να μείνει;

Η μόδα και οι τάσεις ανακυκλώνονται. Κάποια πράγματα όμως, καλαίσθητα και καλόγουστα, θα ήταν σημαντικό να παραμένουν αναλλοίωτα στον χρόνο.



Να υποθέσουμε ότι η Πέννυ Μπαλτατζή αγαπά πολύ το ρετρό;

Θεωρώ, πως πάντα ήμουν ρετρό. Κάθε τραγούδι από τα παλαιότερα χρόνια, οι παλιές, αλλά παράλληλα διαχρονικές μουσικές, των ανέμελων τότε εποχών, τα ιδιαίτερα γυναικεία ενδύματα αλλά και αυτή η απαράμιλλη ευγένεια που διακατείχε τους ανθρώπους εκείνους, αποτελούν έμπνευση για εμένα καθώς και σημείο αναφοράς.


Δε βάζω όρια, δεν έχω ταμπού, δεν αρνούμαι τίποτα πόσο μάλλον όταν έχει να κάνει με ένα καλαίσθητο άκουσμα. 


Το swing και όλος αυτός ο «παλιακός» τρόπος ζωής πώς προέκυψε;

Στην καθημερινότητα μου θα με συναντήσεις πιο casual άλλα κατά βάθος είμαι ρετρό (χαμογελάει). 

Ξέρεις, δεν είναι μόνο το σουίνγκ, είναι όλες οι μουσικές, οι καλές μουσικές. Είτε αυτό λέγεται τζαζ και σουίνγκ, λάτιν, Caribbean, καλύψo ή ακόμα παλιό καλό λαϊκό. 





Ωστόσο, από το 1999 που βρίσκεσαι στο χώρο έχεις συνεργαστεί με μερικούς πολύ σημαντικούς Έλληνες καλλιτέχνες, οι περισσότεροι εκ των οποίων θεωρούνται λαϊκοί. Ποια η σχέση σου με αυτό το είδος της μουσικής; 

Όπως προανέφερα κάθε καλή μουσική και ηχόχρωμα είναι ευπρόσδεκτο και σεβαστό. Δε βάζω όρια, δεν έχω ταμπού, δεν αρνούμαι τίποτα πόσο μάλλον όταν έχει να κάνει με ένα καλαίσθητο άκουσμα. 

Τραγουδάω λαϊκή μουσική (μουσική για το λαό δηλαδή) από πολύ μικρή. Και μη ξεχνάμε πως το σουίνγκ, ήταν ένα είδος μουσικής για το μεγαλύτερο ποσοστό του πληθυσμού στην Αμερική. 

Ήταν ένας τρόπος για να επαναστατήσουν και να ξεχάσουν τις άσχημες συνθήκες ζωής που βίωναν. Για τον λαό ήταν κι αυτό. Ας μη βάζουμε λοιπόν ταυτότητες και τίτλους. Η μουσική ενώνει ψυχές και δημιουργεί όμορφα συναισθήματα. 



Η ελληνική -ή καλύτερα η ελληνόφωνη- μουσική είναι μία ή διαφέρει από είδος σε είδος;

Φυσικά και διαφέρει και ταιριάζει -ανάλογα με τα γούστα- στον καθένα από εμάς. 

Σε λίγες μέρες θα βρεθείς στην Κύπρο για να τραγουδήσεις στα Βραβεία Madame Figaro Γυναίκες της Χρονιάς 2015. Ποια χαρακτηριστικά πρέπει να έχει μια γυναίκα για να ξεχωρίζει στα δικά σου μάτια;

Για μένα το πιο σημαντικό είναι να βρεις την περσόνα σου.


Χαρακτηρίζεσαι περσόνα όταν είσαι αυθεντική, αληθινή και κρατάς σταθερές τις βάσεις και τις αξίες σου. 


Ξεχωρίζουν οι γυναίκες με ταμπεραμέντο, μπρίο, καθαρό βλέμμα και έξυπνο λόγο.



Ποιο τραγούδι σας θα αφιέρωνες ευχαρίστως σε όλες τις παρευρισκόμενες γυναίκες στο event;

Επειδή είμαι σίγουρη πως όλες θα είναι ξεχωριστές  και σπάνιες, αφιερώνω το εξωτικό χαρμάνι.



Τι κάνεις αυτό το διάστημα, τόσο σε επίπεδο εμφανίσεων όσο και σε δημιουργικό επίπεδο;

Ετοιμάζω κάποιες εμφανίσεις στο Σφίγγα Music Theatre στην Αθήνα και θα λάβω συμμετοχή σε αρκετά φεστιβάλ. Αυτό θα πραγματοποιηθεί με το νέο project «στον Τροπικό του Χορού» με μια ομάδα μουσικών, που ονόμασα «Σταρς του Παναμά».

Λάτιν και ρυθμοί Καραϊβικής που αγκαλιάζουν μια γκάμα ρεπερτορίου από παλιό, λαϊκό, ρετρό και χιουμοριστικά τραγούδια της τότε εποχής, σε συνδυασμό με τα δικά μου παλαιότερα και νέα τραγούδια. 





Δείτε επίσης:

Madame Figaro Γυναίκες της Χρονιάς 2015

11 χρόνια βραβεία Madame Figaro Γυναίκες της Χρονιάς 


ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ