Λίγους μήνες μετά το προδοτικό πραξικόπημα και την τουρκική εισβολή στην Κύπρο, τα πράγματα στο νησί άλλαζαν με ραγδαίους ρυθμούς. Προσφυγιά, μετακινήσεις πληθυσμών, νεκροί, αγνοούμενοι και ένας τόπος πληγωμένος που δεν ήξερε ποιο θα είναι το μέλλον.

Το 1993 ο Πανίκος Χρυσάνθου και η Νιαζί Κιζίλγιουρεκ, 19 χρόνια μετά το διαχωρισμό της πατρίδας μας στα δύο, έφτιαξαν ένα ντοκιμαντέρ παρουσιάζοντας  ανθρώπινες ιστορίες Κυπρίων και από τις δύο πλευρές της διαχωριστικής γραμμής, σε μια περίοδο κατά την οποία η επικοινωνία ανάμεσα στις δύο κοινότητες ήταν σχεδόν αδύνατη.

Ένα από τα πιο συγκλονιστικά σημεία του ντοκιμαντέρ «Το Τείχος μας / Duvarimiz», αποτελεί το απόσπασμα του αποχαιρετισμού μεταξύ Ελληνοκυπρίων και Τουρκοκυπρίων, όταν οι δεύτεροι υποχρεώθηκαν να μετακινηθούν στον Βορρά.

Άνθρωποι που έζησαν μαζί για χρόνια, μοιράστηκαν στιγμές, γέλασαν, έκλαψαν, διαφώνησαν, τώρα έπρεπε να χωρίσουν για πάντα χωρίς να ξέρουν αν θα καταφέρουν ποτέ να συναντηθούν ξανά.