Αποτελεί ίσως τον πιο διαδεδομένο τρόπο έκφρασης απόψεων, συναισθημάτων, αντιθέσεων, ακόμη και ανόητων υβριστικών σκέψεων. Μια ιδιαίτερη μορφή  έκφρασης –κυρίως της νέων- που ανέκαθεν αποτελούσε την πιο κραυγαλέα προβολή όλων όσων την απασχολούσαν.

Ιούλιος του 1994 και το «Περιοδικό» στο πλαίσιο ενός αφιερώματος για την μαύρη επέτειο της τουρκικής εισβολής, ξεφυλλίζει το βιβλίο του Φίλιππου Στυλιανού «Πολιτικές Τοιχογραφίες της Κύπρου 1955 – 1981», έκδοσης 1981 επαναφέροντας στη μνήμη συνθήματα και σκέψεις ανθρώπων που έγραψαν ιστορία, «ζωγραφίζοντας» στους τοίχους για να εκφράσουν την αντίθεση και τη διαφωνία τους για τα όσα διαδραματίζονταν εκείνη την περίοδο στην Κύπρο, πριν, κατά και μετά τον μαύρο Ιούλιο – Αύγουστο του 1974.

 

Ακολουθεί αυτούσιο το αφιέρωμα όπως δημοσιεύτηκε το 1995: