Το «who is who» των 4 όχι και τόσο «διάσημων» υποψήφιων προέδρων

Μπήκαμε στην τελική ευθεία σε ότι αφορά στην προεκλογική περίοδο. Λίγες ώρες μείνανε, μάτια μου γλυκά…

 


Λίγες ώρες απ’ τη στιγμή που πίσω από το παραβάν θα κληθείς να «σταυρώσεις» τον υποψήφιο που πιστεύεις περισσότερο.

Και επειδή για τους 5 βασικούς υποψήφιους έχεις ακούσει πολλά και έχεις δει άλλα τόσα, έστω και στο παρά πέντε θεωρήσαμε σωστό να σου δώσουμε ένα μικρό βιογραφικό για τον καθένα από τους 4 υπόλοιπους υποψήφιους που συμπληρώνουν την 9άδα του ψηφοδελτίου.

 

*Σημειώνεται πως τα βιογραφικά δημοσιεύονται αυτούσια όπως έχουν σταλεί από τους ίδιους του υποψηφίους.

 

Ανδρέας Ευστρατίου

Γεννήθηκα στην Επαρχία Πάφου, στις 16 Φεβρουαρίου 1961. Όταν τελείωσα το Δημοτικό Σχολείο ήμασταν 7 αδέλφια και λόγω της φτώχειας που επικρατούσε την εποχή εκείνη αποφάσισα να πάω στην Ιερά Μονή Αγ Νεοφύτου. Υπηρέτησα εκεί ως δόκιμος Μοναχός, φοιτώντας παράλληλα στο Β’ Γυμνάσιο Πάφου. Μετά πήγα στο Πατριαρχείο Ιεροσολύμων όπου παρακολούθησα μαθήματα Θεολογίας. Ακολούθως, ήλθα στην Κύπρο για να υπηρετήσω στην Εθνική Φρουρά. Παντρεύτηκα τη Δήμητρα Μακαρούνα και αποκτήσαμε 8 παιδιά. Υπήρξα ποδοσφαιριστής του Αθλητικού Συλλόγου Πάφου «Ευαγόρας Παλλικαρίδης». Δούλεψα στη Βιομηχανία Μεταλλικών Σωλήνων και μετά έφτιαξα δική μου Επιχείρηση Ειδών Γάμου. Η πιο σημαντική στιγμή στην εργασιακή μου καριέρα είναι όταν το 2017 βραβεύτηκα από το Guinness World Record κατασκευάζοντας το πιο μεγάλο Νυφικό ανά το παγκόσμιο (διάβασε σχετικά εδώ: ). Είμαι δίπλα στους Πολύτεκνους, τους φτωχούς, τους αδικημένους τους οποίους αντιπροσωπεύω. Είμαι επιχειρηματίας-πολιτικός που αγαπώ να λέω και να πράττω την αλήθεια και καλά έργα προς όφελος των συνανθρώπων μου.

 

 

Μιχάλης Μηνάς

Είναι απόφοιτος του κλάδου θετικών επιστημών του Παγκυπρίου Γυμνασίου Λευκωσίας.

Σπουδές και επαγγελματικά προσόντα:

Swiss Finance Institute, Ελβετία, CSMPB

Senior Certified Investment Manager, CySec

University of Stirling, Ηνωμένο Βασίλειο, MBA Finance

Διετέλεσε για χρόνια Διευθυντικό Στέλεχος και Διοικητικός Σύμβουλος σε κυπριακές εταιρείες εσωτερικού και εξωτερικού στον τομέα των χρηματοοικονομικών.

Διετέλεσε οικονομικός σύμβουλος της G. Paraskevaides (1966) Ltd.

Μέλος του Φιλοαστυνομικού Συνδέσμου Κύπρου και του Association of MBA’s UK.

Καταγωγή: Γιος του †Ανώτερου Αστυνόμου Ανδρέα Μηνά εκ Αγροκηπιάς και της Ανδρομάχης (Μάχης) Θεοδούλου εκ Αγίου Ιωάννη Μαλούντας.

 

 

Χριστάκης Καπηλιώτης

Γεννήθηκε στις 16 Αυγούστου 1961. Είναι έγγαμος και πατέρας δυο υιών.

Επάγγελμα συζύγου: Χημικός

Τόπος Καταγωγής και διαμονής: Τριμίκλινη

Επάγγελμα: Αξιωματικός με το βαθμό του Υπαστυνόμου εν ενεργεία στην Αστυνομία

Απόφοιτος Αστυνομικής Σχολής

Μόρφωση / Εκπαίδευση / Ειδικότητες: Απόφοιτος Λανιτείου Γυμνασίου

Απόφοιτος Τεχνικής Σχολής Λεμεσού / εξειδικευμένο επίπεδο με ειδίκευση στον κλάδο των Ηλεκτρονικών / Αρχές Ηλεκτρονικών Υπολογιστών Ηλεκτρονικών Συσκευών Ασύρματες και ενσύρματες τηλεπικοινωνίες.

Ε. Φ. Εκπαίδευση στη ΣΕΑΠ Απόφοιτος Σχολή Εφέδρων Αξιωματικών Πεζικού. Βαθμός: Ανθυπολοχαγός (κανονική θητεία 26 μήνες + 12 μήνες με ανακατάταξη στον ίδιο βαθμό, Διοικητής 2ου & 4ου Λόχου Νεοσυλλέκτων οπλιτών 1981-1982)

Έτη 1982 - 84 Ηλεκτρονικά Εργαστήρια Κόμπος / Λ/σός

Έτη 1984-85-86 (18 μήνες ) στην Υπηρεσία Θήρας / (Θηροφύλακας )

Απόφοιτος Αστυνομικής Σχολής 1986-89

-Εκπαίδευση στη ΜΜΑΔ

-Ειδικά δίμηνα σεμινάρια

Υπαξιωματικών / Λοχίων

Αξιωματικών / Υπαστυνόμων

Εκπαιδευτών

Αυτεπάγγελτες Μελέτες: -Πηγές Ποινικού Δικαίου - Πηγές της Μαρτυρίας του Αποδεικτικού Δικαίου

-Βία στα γήπεδα

-Ναρκωτικά

-Ψυχολογία του Ηγέτη / ατόμου

-Φιλοσοφία / γενικά

-Ανθρωπολογία / γενικά

-Κοινωνιολογία / γενικά

-Ελληνική Ιστορία

-Ιστορία της Κύπρου

-Αγώνας της ΕΟΚΑ

-Έρευνα περιόδου 1959-1974

-Έρευνα σχετικά με την άφιξη και αποχώρηση της Μεραρχίας .

-Έρευνα αναφορικά με τις σχέσεις Ελλάδος – Κύπρου κατά την περίοδο 1955-77

-Έρευνα Ιστορικής περιόδου 1945-79 – Ελλάδα –

-Σχέσεις Στρατηγού Διγενή – Μακαρίου και ΕΟΚΑ Β´

-Διπλωματία / Παρασκήνια

Συμμοριτοπόλεμος – Πολιτεύματα – Μεταπολίτευση

-Παρακολούθηση Διαπραγματεύσεων για 43 χρόνια

Αυτεπάγγελτες ειδικότητες

Γνώσεις – Δεξιοτεχνίες:

-Άριστες Γνώσεις στη λειτουργία / επιδιόρθωση / χρήση όλων των Ηλεκτρονικών - Οικιακών Συσκευών - και συσκευών Ασύρματης και ενσύρματης επικοινωνίας.

Άριστες Γνώσεις στην κατασκευή Ηλεκτρικών Κυκλωμάτων επί ειδικής πλακέτας.

-Άριστες Γνώσεις / επιδιορθώσεις στα ηλεκτρονικά συστήματα των αυτοκινήτων, καθώς και σε ότι αφορά στη λειτουργία αλλά και την επιδιόρθωση της μηχανής και ότι γενικά αφορά στο αυτοκίνητο .

Άριστες Γνώσεις Ηλεκτρονικών και Ηλεκτρικών Εγκαταστάσεων Μονοφασικού και τριφασικού ρεύματος.

-Αρχιτεκτονική - κατασκευή Αρχιτεκτονικού σχεδίου επί όλων των κλιμάκων και τοποθέτηση του επί οριοθετημένου χώρου με τα πραγματικά μέτρα.

-Άριστες γνώσεις στην τοποθέτηση σιδερένιου οπλισμού στο αρχιτεκτονικό σχέδιο.

-Άριστη γνώση των 10 τεχνικών ειδικοτήτων που χρειάζεται για να τελειώσει ένα οικοδόμημα μια οικοδομή.

+ Ηλεκτροκολλήσεις / Σιδηροκατασκευές / Θερμάνσεις

Δεντροκομία:

Άριστες Γνώσεις:

Επτά διαφορετικών μεθόδων εμβολιασμού δένδρων, κλάδεμα, φυτείες, ψεκασμούς και ό,τι αφορά την ύπαιθρο και γενικά τη γεωργία.

Άλλες δραστηριότητες / ενδιαφέροντα / επιδεξιότητες / δεξιοτεχνίες:

-Παρακολούθηση εξελίξεων γύρω από το θέμα αποστολής επανδρωμένου διαστημοπλοίου στον Άρη / κουριόζιτη - Ζωή στον Άρη

-Κατασκευή / ανακάλυψη ειδικής μηχανής παραγωγής ηλεκτρισμού μόνο με τη χρήση νερού σε συνάρτηση με τη βαρύτητα .(κατασκευή ειδικού κύαρποξ μια στροφή @ 150 στροφές με τη χρήση δυνάμου)

-Δοκιμαστική - επιτυχημένη- κατασκευή/ μετατροπή πετρελαιοκίνητου αυτοκινήτου σε ηλεκτροκίνητο .

-Παλαιές κατασκευές επί δοκιμαστικής βάσης Ραδιοπομπών / stereo διαφόρων ραδιοσυχνοτήτων μεγάλης εμβέλειας άνω των 50 χλμ καθώς και ασυρμάτων . Χρησιμοποίηση Λυχνιών / τρανζίστορς και microchips .

-Ψυχαγωγία - Ενδιαφέροντα

Άριστη γνώση στη χρήση των Ηλεκτρονικών Υπολογιστών / Διαδίκτυο κλπ

-Μουσική

Μελέτη επί πενταγράμμου, άριστη χρήση για Μπουζούκι -λίγο για κιθάρα τραγούδι - χορός - Διάστημα, Πολιτική

Εγγράφηκα στην Αστυνομία στις 6 Μαΐου 1986 και υπηρετώ μέχρι σήμερα (31,5 Χρόνια)

Έχω εργασθεί σε όλα τα ζωτικά Τμήματα αυτής, όπως στη ΜΜΑΔ, ΤΑΕ, ΥΚΑΝ, ΟΠΕ, ΤΡΟΧΑΙΑ / Δυστυχήματα, Σταθμούς Πόλεως Λεμεσού, Επισκοπής, Σταθμούς Υπαίθρου.

Χειρισμός σε αμέτρητες δύσκολες πολύπλοκες υποθέσεις.

Τώρα είμαι Υπεύθυνος Συμπλέγματος Πλατρών με έδρα τη Λάνια όπου υπάγονται οι Αστυνομικοί Σταθμοί Αγρού, Καλού Χωριού, Λάνιας, Πλατρών και Τροόδους.

 

 



ΔΙΑΒΑΣΕ ΕΠΙΣΗΣ: ΠΟΙΟΣ ΕΙΝΑΙ ΤΕΛΙΚΑ Ο ΓΙΑΤΡΟΣ ΧΑΡΗΣ ΑΡΙΣΤΕΙΔΟΥ



 

 

Χάρης Αριστείδου

Αυτούσιο το βιογραφικό του Χάρη Αριστείδου, όπως το έχει ετοιμάσει ο ίδιος για τις δημοτικές εκλογές του 2016:

Ο πατέρας μου Τάκης κατάγεται από τον Άγιο Αθανάσιο Λεμεσού και η μητέρα μου Λουκία από τα προς το παρόν τουρκοκατεχόμενα Λιμνιά Αμμοχώστου.

Γεννήθηκα στις 15.3.1964 στην Αφρική όπου εργάζονταν τότε οι γονείς μου, ο πατέρας μου ως γιατρός και η μάνα μου ως προϊστάμενη νοσοκόμα. Εκείνη την εποχή όποιος είχε γεννηθεί εκτός Κύπρου δεν υπηρετούσε στρατιωτική θητεία. Έγινα Κύπριος υπήκοος σε μικρή ηλικία επειδή ήθελα να υπηρετήσω την Πατρίδα. Πήγα λοιπόν εθελοντής στο στρατό σε ηλικία 17 χρονών και εθελοντικά στις Ειδικές Δυνάμεις (ΛΟΚ). Συγκεκριμένα, λίγο πριν καταταχθώ στον στρατό ήλθε στο σπίτι μου ο Διοικητής της τετάρτης Ανωτέρας (η οποία τότε έδρευε στο κέντρο της Λεμεσού δίπλα από το κεντρικό ταχυδρομείο) ταγματάρχης ή αντισυνταγματάρχης Παπαϊωάννου Κωνσταντίνος, ξάδελφος της μάνας μου και μου είπε μεταξύ άλλων τα εξής: «Εμένα η οικογένεια σου με βοήθησε πολλές φορές, τώρα είναι η σειρά μου να βοηθήσω εγώ εσένα. Όταν θα καταταχθείς, θα σε ρωτήσουν σε ποιο όπλο θέλεις να υπηρετήσεις, θα τους πεις στο πεζικό. Απ’ εκεί αναλαμβάνω εγώ, θα σε στείλω αξιωματικό, θα σε φέρω στο γραφείο μου, κάθε μέρα η ώρα δύο το μεσημέρι, θα είσαι στο σπίτι σου». Του απάντησα «Εγώ θα πάω στα ΛΟΚ». «Εκεί δεν μπορώ να σε βοηθήσω» μου είπε «διότι για το ποιοι θα πάνε αξιωματικοί στα ΛΟΚ αποφασίζει η ΚΥΠ»…

Υπηρέτησα την στρατιωτική μου θητεία είκοσι έξι (26) μήνες (1981-1983) στα ΛΟΚ με τον τιμητικότερο βαθμό του απλού καταδρομέα. Με κάλεσαν αργότερα δύο φορές λόγω της ιατρικής μου ιδιότητας και με βάση κάποιο νόμο να με κάνουν τιμητικά αξιωματικό, αλλά και τις δύο φορές αρνήθηκα για δύο λόγους, πρώτον διότι δεν ήθελα να λερώσω τους ώμους μου με τις αστέρες του γλειψίματος*2, και δεύτερον ως ένδειξη διαμαρτυρίας επειδή όταν υπηρετούσα τη θητεία μου και κυριολεκτικά «πετούσα» *3, για ιδεολογικούς*4 λόγους δεν με έκαναν ούτε δεκανέα.

Το 1987 (λόγω της κρίσης στο Αιγαίο) και ενώ ήμουν φοιτητής ακόμη, με κάλεσαν στην εφεδρεία στην οποία υπηρέτησα με υπερβάλλοντα ζήλο για πολλά χρόνια… Συγκεκριμένα κάποτε, μετά από μιαν, άσκηση ο λοχαγός τότε Χρήστου Χαράλαμπος ή ο επίσης λοχαγός τότε Αρέστης, άρχισε να διαβάζει τις ασκήσεις στις οποίες για χρόνια κάποιος έφεδρος είχε λάβει μέρος και διάβαζε … και διάβαζε. Όταν έφθασε κάπου στη μέση είπα από μέσα μου τα εξής «ποιανού «μαλάκα» είναι αυτό;» και διάβαζε και διάβαζε… Όταν πλησίασε προς το τέλος άρχισα να θυμούμαι και όταν διαλύθηκε η κλάση πήγα στον έφεδρο ανθυπολοχαγό Χαραλαμπίδη (ιδιοκτήτη της γαλακτοβιομηχανίας) και του είπα «δώσ’ μου το θκυό λεπτά». Αυτός, χωρίς να μου το δώσει απλώς απάντησε «Είναι το δικό σου». Τι είχε συμβεί. Εγώ για χρόνια και χωρίς να γνωρίζω ότι καταγράφουν τις ασκήσεις συμμετείχα στις τετραήμερες ασκήσεις που με καλούσαν και προηγουμένως αν θυμάμαι καλά εξαήμερες. Παρόλο ότι υπηρετούσα σαν γιατρός Μοίρας Καταδρομών, αντί να μένω τη νύχτα στο μεγάλο αντίσκηνο, κάθε νύχτα συμμετείχα στην δύσκολη άσκηση που έκανε ένας διαφορετικός λόχος κρούσεως, ενώ την επόμενη μέρα για να δώσω το καλό παράδειγμα στους συναδέλφους μου πήγαινα χωρίς να μου ζητηθεί αγγαρείες. Ίσως να είναι εγωιστικό, μπορεί όμως να είναι αλήθεια. Ακούγοντας εκείνη την μέρα τον λοχαγό να διαβάζει και να διαβάζει και να διαβάζει τον αριθμό των ασκήσεων στις οποίες έλαβα μέρος, πιστεύω ότι ίσως έχω το πιο πλούσιο στρατιωτικό βιβλιάριο σε αριθμό σκληρών ασκήσεων πανελληνίως, από την εποχή που ο Ιωάννης Καποδίστρας συγκρότησε τον Ελληνικό Στρατό μετά την Αντιτουρκική Επανάσταση της Ελληνικής Φυλής το 1821.

Όταν τελείωσα το Γυμνάσιο επειδή δεν ήμουν σε θέση να περάσω τις εισαγωγικές εξετάσεις για ιατρική σε ελληνικά πανεπιστήμια, είχα όμως ένα καλό απολυτήριο κάπου 19,5 πήγα για σπουδές στην πρώην Δυτική Γερμανία. Κατά την διάρκεια της εκμάθησης της γερμανικής γλώσσας (1983) είχα στην τάξη μου ένα συμμαθητή, μεγαλύτερο σε ηλικία, ο οποίος ήταν πάντα μελαγχολικός. Τον πλησίασα και… τον ρώτησα τι είχε. «Είμαι Κούρδος αντικαθεστωτικός» μου είπε και θα δώσω για τρίτη φορά εξετάσεις, αν αποτύχω και τώρα θα με στείλουν στην Τουρκία και εκεί θα με φυλακίσουν, σκέφτομαι να αυτοκτονήσω». Πήγα και ενημέρωσα σχετικά τον Γερμανό καθηγητή και ο Κούρδος πέρασε ή «πέρασε» τις εξετάσεις. Για την Ανθρωπιά που έδειξε ο Γερμανός αυτός, τον φιλοξένησα στην Κύπρο λίγα χρόνια μετά που τελείωσα τις σπουδές μου.

Μετά το τρίτο έτος των σπουδών μου, κέρδισα τιμητική υποτροφία του DAAD (Deutsche Akademische Austauschdienst) την οποία συνέχισα να παίρνω και μετά το πέρας των σπουδών μου όταν έκανα μεταπτυχιακά στις τροπικές νόσους, νόσους πλοίων, νόσους λιμανιών, AIDS, στο «Bernhard Nocht Institut für Tropenmedizin» του Αμβούργου. Η τιμητική υποτροφία ήταν 1000 μάρκα. Περνούσα με τα μισά περίπου χρήματα. Όταν τελείωσα τις σπουδές μου είχα συγκεντρώσει ένα σεβαστό ποσό. «Τώρα», μου έλεγαν οι φίλοι μου, «θα κατεβάσεις μια BMW στη Κύπρο». «Και τι να την κάνω την BMW;» τους έλεγα. «Τώρα θα πραγματοποιήσω ένα όνειρο μου». Για εφτά μήνες, μέσα στο 1991-1993 και αποφεύγοντας τους μήνες του καλοκαιριού που είναι όλα ακριβώτερα, με ένα σακίδιο στους ώμους, αλώνισα κυριολεκτικά την ελεύθερη Ελλάδα για να δω αφενός και εκτός Κύπρου, τι είναι αυτό που με έμαθε από παιδί ο Τάκης Αριστείδου να Λατρεύω και αφετέρου να προσπαθήσω να οργανώσω ένα Πανελλήνιο Αντικατοχικό Κίνημα από το Καστελλόριζο μέχρι την Κέρκυρα και από την Ζάκυνθο μέχρι το Τριεθνές του Έβρου.

Το 1993 έκανα την εξάσκησή μου στην παθολογία, στην αρχή στο παλαιό και στην συνέχεια μεταφερθήκαμε στο νέο Γενικό Νοσοκομείο Λεμεσού. Εκεί κυριολεκτικά πάλευα για τους ασθενείς μου (όπως οι ίδιοι μου το υπενθυμίζουν όταν συναντηθούμε), αλλά και για να διορθώσω τα κακώς έχοντα. Κάποτε ήλθε στο νοσοκομείο ο τότε «υπουργός» υγείας Μανώλης Χριστοφίδης, με τον Αρχίατρο Μαλλιώτη. Στη σύσκεψη που ακολούθησε τους ανέφερα ένα σωρό προβλήματα που αντιμετωπίζουν οι ασθενείς αλλά και άλλες λανθασμένες καταστάσεις… Ο Αρχίατρος εξεμάνει και σε κάποια στιγμή φώναξε «Εγώ είμαι Στρατηγός και εσείς στρατιώτες…». Τότε επενέβη ο γιατρός Σάββας Φράγκος και του είπε: «Ούτε είστε στρατηγός, ούτε είμαστε στρατιώτες, είμαστε συνάδελφοι…». «Συνάδελφοι θα γίνουμε όταν θα κάνετε ειδικότητα…» συνέχισε οργισμένος ο Αρχίατρος. Όπως όμως έμαθα αργότερα από τον δημοσιογράφο του «φιλελευθέρου» Κυριάκο Γιαννόπουλο, ο οποίος κάλυψε δημοσιογραφικά τα σκάνδαλα του, ούτε ο Αρχίατρος είχε ειδικότητα, ότι προηγουμένως ήταν γενικός γιατρός και επειδή σε δύο τουλάχιστον περιπτώσεις έβαλε χέρι σε ασθενείς του, τον φώναζαν «Βίλλη» και για να γλιτώσουν από αυτόν, τον έβαλαν στα γραφεία, όπου σιγά σιγά ανελίχθηκε και έγινε Αρχίατρος της «Κυπριακής» «Δημοκρατίας».

Μετά από μια καταγγελία που μου έκανε ο αρχηγός της λεγόμενης αστυνομίας των λεγόμενων αγγλικών βάσεων (αγγλοκατεχόμενων περιοχών) θέλησαν να με τιμωρήσουν μεταθέτωντάς με στην Πάφο. Αρνήθηκα να πάω, έστειλαν αστυνομικό στο νοσοκομείο, οπότε αναγκάστηκα να φύγω και άρχισα να δημοσιεύω στις εφημερίδες κάτω από τον τίτλο «Από το ημερολόγιο ενός γιατρού» «σκάνδαλο αριθμός ένα…», όλα εκείνα τα οποία προηγουμένως είχα αναφέρει στον «υπουργό» υγείας Μανώλη Χριστοφίδη και στον Αρχίατρο Μαλλιώτη, τα οποία είχαν εξοργίσει τον αρχίατρο. Κάποια μέρα μετά την δημοσίευση ενός σχετικού κειμένου μου, μου τηλεφώνησε ο δημοσιογράφος της «σημερινής» Γιάννης Ιωάννου και μου είπε τα εξής: «Πήγαινε στο νοσοκομείο να δεις τι γίνεται. Μετά το κείμενο σου, αφαιρούν το μολυσμένο χαλί από το πάτωμα». Πήγα πάνω και οφείλω να ομολογήσω ότι έκαναν καλή δουλειά. Συνέχισα να γράφω… Ακολούθησαν τα γεγονότα με την βασίλισσα… και αργότερα συμπλήρωσα και την εξάσκησή μου στη χειρουργική, στο παιδοχειρουργικό τμήμα, κάτω από την επίβλεψη της εξαιρετικής παιδοχειρουργού Ελένης Θεοχάρους.

Το 1993 και ενώ βρισκόμουν σε απεργία πείνας και δίψας (ίσως η πρώτη απεργία δίψας παγκοσμίως) επειδή παρά τις διαβεβαιώσεις της Αστυνομίας (και συγκεκριμένα από έναν αξιωματικό ονόματι Παπαγεωργίου) με εξαπάτησαν και με συνέλαβαν για την κατάληψη του δημαρχείου Λεμεσού, ενώ ταυτόχρονα η Αστυνομία φρόντισε να εκδοθεί από το δικαστήριο προληπτικό ένταλμα κράτησης (!) με την δικαιολογία ότι ελεύθερος ήμουν πιο επικίνδυνος για την βασίλισσα της Αγγλίας παρά κρατούμενος. Με τις χειροπέδες που μου είχαν φορέσει έσπασα τον ανεμοθώρακα της βασιλικής ρολς ρόις την οποίαν έφεραν μέσα στον Κεντρικό Αστυνομικό Σταθμό Λεμεσού για να προστατέψουν!

Το 1994 έτυχε, συμπτωματικά δηλαδή, διότι «είμαστε όλοι πατριώτες», όπως έλεγαν κάποτε οι Πολιτικάντηδες, να είμαι ο πρώτος (ακολούθησαν και άλλοι) που αμφισβήτησα την νομιμότητα των λεγόμενων αγγλικών βάσεων, κάνοντας τον Άγγλο Ψευδοδικαστή να κοκκινίσει και να φύγει από την πίσω πόρτα, αφού προηγουμένως διέταξε την διήμερη κράτησή μου. Συνέχισα την απεργία πείνας και δίψας, καλοκαίρι σε ένα κελί χωρίς παράθυρο και μετά από πενήντα (50) ώρες αν θυμάμαι καλά, με μετάφεραν στο στρατιωτικό νοσοκομείο στο αγγλοκατεχόμενο Ακρωτήρι. Εκεί απευθυνόμενος σε έναν Άγγλο γιατρό του είπα, ότι αν επιχειρούσαν να μου χορηγήσουν ορό χωρίς την θέλησή μου θα τους κατάγγελλα σε Διεθνείς Οργανισμούς… Μετά από λίγο επέστρεψε ο ευγενέστατος αυτός γιατρός, ο οποίος αν δεν φορούσε την στολή του Άγγλου Κατακτητή θα ήθελα να τον είχα φίλο και μου είπε: «Ήλθε σήμα από το Υπουργείο Άμυνας της Αγγλίας να σε αφήσουμε να φύγεις για να μην πεθάνεις στα χέρια μας».

Το 1995 πριν από εικοσιένα χρόνια (21) λίγο μετά την αποφυλάκιση μου, με είχε καλέσει μαζί με άλλους ο εκδότης Χρήστος Ανδρέου για φαγητό σε μια παράγκα που έχει κάπου κοντά στην παραλία του Μαζωτού. Εκεί με σύστησε σε ένα νεαρό παιδί, τον Πανίκο Ελευθερίου από την Άσσια, συγγραφέα του βιβλίου «Εάλω η Κύπρος», ο οποίος δίνοντας μου το χέρι είπε: «Εσύ είσαι πιο σπουδαίος από τους Αγωνιστές της ΕΟΚΑ». Για μια στιγμή τα έχασα… νόμισα ότι με ειρωνευόταν… αυτός αντιλήφθηκε την αμηχανία μου και συνέχισε: «Ναι είσαι, διότι τότε ήσαν πολλοί, σήμερα είσαι μόνος σου».

Στις 11 Αυγούστου του 1996 ηγούμενος άοπλων διαδηλωτών αιφνιδίασα τους Άγγλους Κατακτητές και κατάφερα και έσπασα την κεντρική είσοδο και οδήγησα μέσω των αγγλοκατεχόμενων περιοχών Μας τους διαδηλωτές στις τουρκοκατεχόμενες περιοχές Μας στα κράσπεδα της Αμμοχώστου τους έφερα φάτσα με φάτσα με τους ένοπλους Ψευδοαστυνομικούς του κατοχικού καθεστώτος και στην συνέχεια με τους στρατιώτες του Κατακτητή οι οποίοι αιφνιδιάστηκαν στο συγκεκριμένο σημείο. Αφού μιλήσαμε στους διαδηλωτές, τόσον εγώ, όσον και ο δικηγόρος Πανίκος Κλεοβούλου, τους οδήγησα έξω χωρίς να ανοίξει μύτη, για να συνεχίσουμε για την Δερύνεια όπου ήταν ο κύριος όγκος των διαδηλωτών. Μιαν ημέρα πριν ήλθεν ο Ντίνος Ευθυμίου εκ μέρους της «Επιτροπής Αλληλεγγύης στο Κουρδιστάν» και μου είπε: «Χάρη μην πας αύριο στην Δερύνεια έχουμε πληροφορίες ότι είσαι στόχος». Πήγα. Εκεί έζησα όλο το μεγαλείο της Αυτοθυσίας του Ηρωομάρτυρα Τάσου Ισαάκ στην προσπάθειά του να σώσει έναν άλλο διαδηλωτή. Εδώ θα κάνω μιαν εξομολόγηση. Όταν με κάλεσε η Αστυνομία να δώσω κατάθεση είπα ψέματα, ότι την σκηνή της βάρβαρης εξόντωσης του Τάσου Ισαάκ την είδα από την τηλεόραση. Η αλήθεια όμως είναι ότι την είδα και την στιγμή που διαδραματιζόταν αλλά ντρεπόμουν που δεν μπόρεσα να πάω να τον βοηθήσω. Προσπάθησα πολλές φορές μαζί με τον Αγαθό Πατριώτη Σάββα Μιχαηλίδη και τον δημοσιογράφο Άλεξ Ευθυβούλου, ο οποίος προφανώς μυρίστηκε ψοφίμι και με ακολουθούσε επί ποδός (αλλά και βοηθούσε όμως. Τον είδα εγώ να σκύβει στο έδαφος να παίρνει πέτρες και να τις ρίχνει στους Τούρκους). Ήταν όμως αδύνατο να προχωρήσουμε, οι πέτρες έρχονταν μελίσσι, οι τούρκοι ήλθαν προετοιμασμένοι με σφενδόνες και έριχναν τις πέτρες από μακριά. Τόσον εγώ όσον και ο Σάββας, δεν ξέρω για τον Άλεξ Ευθυβούλου, χτυπηθήκαμε από πέτρες. Είχα γυρίσει προς τους «δικούς μας» οι οποίοι βρίσκονταν εκατό (100) περίπου μέτρα πιο πίσω και τους φώναζα, τους παρακαλούσα… να κατέβουν και εκείνοι, να ανοίξουμε για να σπάσουμε το φράγμα των πετρών για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε. Τίποτα όμως.

Έχω λάβει μέρος σε αποστολές στο Αρτσάχ «Ναγκόρνο Καραμπάχ» … και σε ένα στρατόπεδο Κούρδων στη Συρία.

Συμμετείχα όσον κανένας άλλος μη πρόσφυγας στην εκστρατεία Διαφώτισης και συμπαράστασης των γυναικών του οδοφράγματος, που για χρόνια λάμβαναν χώρα τα Σαββατοκύριακα, προσφέροντας ταυτόχρονα σε ξένους περιηγητές αλλά και ντόπιους τα βιβλία μου δωρεάν.

Έχω υποστεί διώξεις… συλλήψεις… κρατήσεις… σε κρατητήρια προσαγωγές στα δικαστήρια, φυλακίσεις και απειλές κατά της ζωής μου. Ήμουν ο πρώτος που συνελήφθη με ένταλμα έρευνας και σύλληψης από το καθεστώς Χριστόφια για κάποια φυλλάδια και βιβλία που μοίραζα δωρεάν.

Έγραψα και εξέδωσα με δικά μου χρήματα σαράντα τρία βιβλία εκ των οποίων τα δέκα είναι ποιητικές συλλογές, χαρίζοντας μέχρι στιγμής δεκάδες χιλιάδες, ενώ ετοιμάζω άλλα εκατό είκοσι περίπου βιβλία, εκ των οποίων δεκαπέντε περίπου θα είναι ποιητικές συλλογές. Μέχρι στιγμής πλήρωσα μόνο για τυπογραφικά έξοδα και χωρίς να υπολογίσουμε τα υπόλοιπα έξοδα και τις χιλιάδες ώρες εργασίας, εκατό είκοσι (120) χιλιάδες περίπου ευρώ, ενώ εισέπραξα πουλώντας κάποια, μόνο τριάντα (30) περίπου χιλιάδες ευρώ. 


Σχετικα

Κάπως έτσι θα είναι το iPhone 11

12 συγκλονιστικές εικόνες από τη φωτιά που καίει τον Αμαζόνιο

Διαμαρτυρία και στη Λευκωσία για τον Αμαζόνιο

Παγκόσμια διαμαρτυρία σήμερα για τον Αμαζόνιο

Μία (τρανή) απόδειξη ότι οι Λεμεσιανοί αντιγράφουν τους Παφίτες και τους Λευκωσιάτες

Θερμή αέρια μάζα επηρεάζει την Κύπρο [από τη Μέση Ανατολή]