Χρόνος

Μόλις δύο μέρες πριν το ιστορικό 2020 φτάσει στο τέλος του.

Μόλις δύο μέρες πριν το ιστορικό 2020 φτάσει στο τέλος του.

Ακόμα ένας χρόνος...

Χρόνος που τρέχει, χρόνος που σταματά.

Χρόνος που αγαπάς, χρόνος που μισείς.

Χρόνος μόνος, χρόνος με παρέα.

Χρόνος με αναμνήσεις, χρόνος με αδιαφορία.

Χρόνος χαλάρωσης, χρόνος έντασης.

Χρόνος ησυχίας, χρόνος πελλάρας.

Χρόνος... που απλώς περνά.


133911430_395213104885311_5741289389503195016_n.jpg


Γυρίζοντας στα χρόνια που πέρασαν, με όλα τα καλά τους και τα κακά τους, δεν κατάλαβα καν πώς πέρασαν όλα, τόσο γρήγορα και πώς έφτασα σχεδόν 42. Η μάμα μου στα 42 της είχε ήδη 4 παιδιά και εγώ στα σχεδόν 42 μου, έχω αμέτρητες εμπειρίες και μια λίστα «things to do before i die».

Θέλω χρόνο... και άλλο χρόνο!


134251130_154483246458143_2984581197140773308_n.jpg


Η χρόνια που φεύγει δεν μου αφήνει ούτε πίκρα, ούτε τίποτα. Μου είναι απλά αδιάφορη...

Παρόλα αυτά, έχω καλές αναμνήσεις και θα τις κρατήσω μαζί μου για πάντα. Οι αναμνήσεις μου αυτή την φορά δεν έχουν να κάνουν με ταξίδια, ούτε με συναυλίες, ούτε με εκθέσεις, ούτε με πάρτι, ούτε με εμπειρίες. Έχουν να κάνουν με αισθήματα, με μοναδικά αισθήματα που απλώς ξύπνησαν σε φάση απομόνωσης... είτε αυτά είναι αγάπης, φόβου, λύπης, άγχους, χαράς, απογοήτευσης. Κάποια πιο έντονα από τα άλλα και κάποια ξεφύτρωσαν για πρώτη φορά...


133913498_224204536005470_1635674981986583630_n.jpg


Από το 2020 παίρνω μαζί μου εμένα, έτσι όπως νοιώθω αυτή τη στιγμή: 29/12, ώρα 16:05, Αθήνα... ευγνώμων για όλα! Παίρνω μαζί μου τον χρόνο που αφιέρωσα με εμένα, με την οικογένειά μου, με τους φίλους μου, με τους συναδέλφους μου, με τα βιβλία, με τη μουσική, με το τρέξιμο, με τον χορό, με το ποτό, με τις ταινίες, με τον έρωτα, με τα όνειρά μου για το μέλλον, με τις αναμνήσεις μου, με την προσευχή, με την υπομονή μου, με τη θάλασσα, με το κρύο. Τι αν και ο Covid-19 μου στέρησε αρκετά πράγματα… Και τι έγινε; Σκέφτομαι ότι κανένα αγαπημένο μου πρόσωπο δεν αρρώστησε άρα, γιατί να παραπονιέμαι; Και αν έρθουν δύσκολοι καιροί; Εεεεεε; Και τί; Θα το περάσουμε και αυτό! Και αν δεν έκανα ταξίδια, δεν πήγα σε συναυλίες, πάρτυ, μπαρ; Θα επανέλθουν και αυτά... Αυτό που δεν έρχεται πίσω είναι ο χρόνος που περνά και δυστυχώς πίσω δεν γυρνά. Γι’ αυτό θα κάνω ότι καλύτερο μπορώ, όπως εγώ μπορώ, γιατί δεν θέλω να περνά και απλά να χάνεται...

Καλή χρονιά, με υγεία και αγάπη, πολλές συναυλίες και ταξίδια!

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ