Μπαίνει ο άλλος σε υπεραγορά, παίρνει γάντια για να προστατευθεί από την εξάπλωση του ιού, κάνει τα ψώνια του και τελειώνοντας, αντί να τα βγάλει με τρόπο και είτε να τα πετάξει σε έναν κάλαθο είτε να τα τοποθετήσει κάπου προσεκτικά για να τα πετάξει στο σπίτι, αντ’ αυτού επιλέγει να δείξει πόσο άξεστος και πόσο αμπάλατος είναι.

Οι πλείστοι τα αφήνουν τεχνηέντως κάτω από το αυτοκίνητο ή δίπλα από αυτό, ενώ είναι και ορισμένοι πιο κοψονούρηδες που τα αφήνουν μέσα στο καρότσι του σουπερμάρκετ.

Αδυνατούμε να καταλάβουμε τη λογική, πραγματικά.

Τις εν λόγω φωτογραφίες, από parking υπεραγοράς, τις ανέβασε στο διαδίκτυο ο Σταύρος Μάρκου, θέλοντας να αποδείξει πως… η ζωή κάποιων αμπάλατων από εμάς είναι προφανώς ποιο ακριβή από τη ζωή των υπαλλήλων της υπεραγοράς που θα αναγκαστούν να μαζέψουν τα λερωμένα δικά μας γάντια.

Ας ποινικοποιήσουμε και την αμπαλατοσύνη.