Ο Χρυσός Ολυμπιονίκης της Ελλάδας στο Μήκος, ο Μίλτος Τεντόγλου, βραβεύτηκε ως ο κορυφαίος Έλληνας αθλητής στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Τόκιο. Το βραβείο τού απονεμήθηκε κατά τη διάρκεια της τελετής των βραβείων της Διεθνούς Ένωσης Εθνικών Ολυμπιακών Επιτροπών, στην οποία βραβεύτηκαν αθλητές από όλες τις χώρες, που ξεχώρισαν στους πρόσφατους Ολυμπιακούς Αγώνες.

Εντούτοις, η βράβευση του Μίλτου Τεντόγλου «επισκιάστηκε» σε κάποιο βαθμό από τις στιλιστικές του επιλογές, αφού ο ίδιος δεν φόρεσε σμόκιν, αλλά ένα απλό μαύρο παντελόνι και ένα ακόμα πιο ταπεινό (και ίσως «ασιδέρωτο») πουκάμισο, συνδυάζοντάς τα με αθλητικά παπούτσια. Δηλαδή, κόντρα στους καθωσπρεπισμούς που επιβάλλουν τέτοιους είδους εκδηλώσεις, ο «αβάσταχτα» ταπεινός Μίλτος Τεντόγλου επέλεξε να είναι (απλώς) ο εαυτός του, πράγμα που στις μέρες μας εκλαμβάνεται ενίοτε ως μέγα πταίσμα. Εξού και κάποιοι έσπευσαν να τον κατακρίνουν, κάνοντας λόγο για ασέβεια, «λετσαρία» και μη ένδειξη του πρέποντος σεβασμού σε στυλ «διυλίζω τον κώνωπα και καταπίνω την κάμηλον».

Ευτυχώς, η εν λόγω μερίδα ήταν -θέλουμε να πιστεύουμε- η μικρή «παραφωνία», αφού ο πλείστος κόσμος σχολίασε θετικά την «εναλλακτική» παρουσία του Έλληνα Ολυμπιονίκη, ο οποίος ξεχώριζε ανάμεσα στους «επίσημα» ενδεδυμένους συναθλητές και συναθλήτριές του.

Να πούμε, όμως, και κάτι άλλο στην τελική. Δεν ασπαζόμαστε ούτε τις απόψεις περί «τέρμα οι γραβάτες και τα λουστρίνια και τα ψηλοτάκουνα και τα κυριλέ φορέματα». Ο καθένας ας φορά ό,τι γουστάρει και κυρίως ό,τι τον κάνει να νιώθει άνετα και safe. Αν δηλαδή νιώθεις άνετα με το δωδεκάποντο, η ώρα έξι το πρωί, φόρα το και περπάτησε ωσάν θεά στους διαδρόμους του γραφείου. Κι εμείς που νιώθουμε άνετα με τα μαύρα, ελαφρώς λερωμένα, converse μας πάλι έχουμε το ίδιο δικαίωμα. Από πότε δηλαδή βγήκε περίπατο η αστυνομία της μόδας μοιράζοντας πρόστιμα; Ψύχραιμα ρωτάμε.