Σεξομολογήσεις #577: «Είμαι η κοπέλα που σου είχε στείλει το #546 σχετικά με τον δάσκαλο οδήγησης»

Η «ασυνείδητα συναισθηματικά δεμένη» ζητά εκ νέου τη συμβουλή της Tipster, καθώς υπάρχουν εξελίξεις στο εν δυνάμει ειδύλλιο με τον δάσκαλο οδήγησης.

Article featured image
Article featured image


*Αν θέλεις κι εσύ απάντηση στην απορία σου, αν θέλεις να μοιραστείς μια ιστορία σου με την Tipster, γράψε στο
[email protected]



Καλησπέρα ξανά! Είμαι η κοπέλα, που σου είχε στείλει το #546 σχετικά με τον δάσκαλο οδήγησης!

Θα ήθελα τη συμβουλή σου στο τι ακριβώς να κάνω, τι προτείνεις, δηλαδή.

Όπως είχα αναφέρει, υπάρχει κάποια οικειότητα μεταξύ μας, ωστόσο σχεδόν πάντα η ατμόσφαιρα είναι κάπως «ηλεκτρισμένη», οπότε μου είναι δύσκολο να σκεφτώ καθαρά τι να κάνω, χωρίς να είναι αυτό που λέμε «κριντζ»!

Πριν από μερικές ημέρες, πριν φύγω διακοπές, είχα βγει για μια βόλτα, εδώ στην πόλη μου και κλασικά τον πέτυχα. Είχε μάθημα με μια άλλη κοπέλα, με χαιρέτησαν και μου πρότειναν αν θέλω να μείνω στο μάθημα μαζί τους, ώστε να τα πούμε κιόλας. Αφού το σκέφτηκα λίγο, λέω, γιατί όχι; Αα, εν τω μεταξύ, πριν μπω στο αυτοκίνητο, την ώρα που χαιρετηθήκαμε, μου τείνει το χέρι του, όπως πας για να κάνεις το γνωστό «κόλλα το», αλλά κρατάει το χέρι μου για αρκετή ώρα κι εκεί αρχίζω να αναρωτιέμαι, γιατί αυτό δεν έχει ξαναγίνει, αλλά λέω, ας μην βιαστώ να κρίνω.

Μπαίνω στο αυτοκίνητο κανονικά, μιλούσαμε σχεδόν διαρκώς, για τα νέα μας, πού θα πάμε διακοπές, με ρωτούσε για την εξεταστική, αν πήγα στην πόλη που σπουδάζω, πώς περνάω εδώ, αν βγαίνω, αν οδηγάω, γενικά διάφορα πράγματα. Σταματήσαμε να πάρει καφέ, μιλούσαμε με την άλλη κοπέλα, η οποία μου είπε, μεταξύ άλλων, πως είναι ξαδέρφη του (νομίζω φαντάζεσαι πως ηρέμησα μετά από αυτό! Χαχαχα). Με το που επιστρέφει αυτός, λέει η κοπέλα για εμένα ότι με θυμάται, λόγω της εμφάνισής μου, που περνάω από το γραφείο του και μιλάμε και ότι είναι σίγουρη πως με έχει ξαναδεί. Αυτός στην αρχή τής λέει: «πού να θυμάμαι;» αλλά του λέει: «ε, με πολλές μιλάς τόσο;» και εν τέλει, καταλήγουμε στο ότι όντως έχουμε ξαναϊδωθεί με την κοπέλα.

Στην πορεία, συνεχίζεται η συζήτηση για διάφορα θέματα, με κοιτάει διαρκώς, λέει διάφορα αστεία, θυμάται διάφορα από τα μαθήματά μας και κάπως έτσι περνάει σχεδόν 1.5 ώρα! Με ρωτάει αν θέλω να με πάει σπίτι, του λέω όχι, γιατί είμαι πολύ κοντά και σταματάμε στο γραφείο του. Κατεβαίνουμε και μου λέει: «χάρηκα πολύ που σε είδα, είχα αρκετό καιρό να σε δω», ενώ έχει ξαναπιάσει το χέρι μου και δεν το άφησε αμέσως (από πιο πριν έψαχνε τρόπο να πιάσει το χέρι μου). Του λέω: «κι εγώ χάρηκα που σε είδα ξανά». Εν τω μεταξύ, η ξαδέρφη είδε, χαιρετηθήκαμε κι έφυγε. Ωστόσο, είχε αρκετό κόσμο τριγύρω, μιας και δίπλα ακριβώς έχει καφέ. Μετά που άφησε το χέρι μου, συνεχίζει να με κοιτάει και να χαμογελάει, οπότε του λέω ότι πρέπει να γυρίσω σπίτι, γιατί η αμηχανία ήταν μεγάλη! Και μου λέει: «φιλιά, θα τα ξαναπούμε».

Την πρώτη φορά που μου έπιασε το χέρι, αναρωτιόμουν, μετά τη δεύτερη, λέω αποκλείεται να είναι τυχαίο. Επίσης, ξέροντάς με ως άτομο, δεν είμαι άτομο που γενικά επιτρέπω στον καθένα να με ακουμπήσει, οπότε θεωρώ πως δεν συνέβη κατά τύχη ή φιλικά. Δεν το έχει ξανακάνει στο παρελθόν και που έχω ρωτήσει, δεν την έχει πέσει, γενικά, σε άλλες κοπέλες που είχε μαθήτριες (ευτυχώς!).

Μπορεί να σε έχω ζαλίσει με την ανασφάλειά μου! Αλλά θέλω τη δική σου οπτική στο θέμα! Και δεν ξέρω τι να κάνω! Το θέλω, αλλά δεν ξέρω πώς να του δείξω κάτι, γιατί θεωρώ πως κι εκείνος, μη βλέποντάς με κάθε μέρα και μη ξέροντας τι κάνω στη ζωή μου, δεν μπορεί να είναι σίγουρος και να κάνει κάτι παραπάνω. Αλλά δεν ξέρω τον τρόπο, δεν μπορώ να σκεφτώ καθαρά, όταν βλεπόμαστε, είμαι και ντροπαλή βλέπεις! Αλλά ξέρω σίγουρα πως μου αρέσει αυτός ο άνθρωπος για τον χαρακτήρα του, ως άνθρωπος κι ότι δεν θέλω να μετανιώσω στο μέλλον, που δεν έκανα κάτι! Αν και σίγουρα, θα υπάρξουν εμπόδια (γνώμη γονιών, γνώμη του κόσμου), αλλά δεν έχει σημασία.

Σ’ ευχαριστώ για ακόμη μια φορά!

Η ασυνείδητα συναισθηματικά δεμένη.


Μάνα μου ρε... Τι θέλεις να ακούσεις από μένα; Το "go ahead"; Δεν το χρειάζεσαι! Σου το δίνει ο ίδιος ο δάσκαλος οδήγησης, έτσι που σου κρατάει το σιερούι. Αυτό είναι απόδειξη ότι γουστάρει φάση. Εσύ, τελικά, γουστάρεις ή φοβάσαι; Πάντως, αν δεν το κατάλαβες, η επόμενη κίνηση πρέπει να γίνει από σένα. Και αφήνεις τον καιρό και κυλά εις βάρος σου... Πάρε μια απόφαση. Αφού δεν τον βγάζεις που το μυαλό σου, κάμε κάτι. Εν όπως λαλείς τζαι εσύ... αν δεν κάμεις κάτι εν να το μετανιώνεις μετά. Τζαι εν ανάγκη να μεν κάμνουμε τελικά πράματα που επιθυμούμε και ύστερα να καταριόμαστε γιατί δεν τα κάναμε; Εν άδικο για μας τζαι για την ψυχούλα μας. Στο κάτω-κάτω, αν εμείς οι ίδιοι δεν ικανοποιήσουμε τα δικά μας «θέλω», ΚΑΝΕΝΑΣ άλλος δεν θα έρτει να μας τα προσφέρει. Μόνοι μας χτίζουμε την τύχη μας, το μέλλον μας, την πορεία μας. ΕΙΜΑΣΤΕ ΟΙ ΕΠΙΛΟΓΕΣ ΜΑΣ - αναλαμβάνοντας παράλληλα την ευθύνη για το όποιο αποτέλεσμα. Αυτή είναι η μαγκιά και η μαγεία της ζωής. Άρα, κάνε την πρώτη σου κίνηση, πίνοντας έναν καφέ μαζί του. Και άφησε να ξεδιπλώσει το φλερτ μεταξύ σας και μετά αποφασίζεις/τε πώς προχωράς/τε.


#AskTipster

Αν θέλεις κι εσύ απάντηση στην απορία σου γράψε στο [email protected]

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ