*Αν θέλεις κι εσύ απάντηση στην απορία σου, αν θέλεις να μοιραστείς μια ιστορία σου με την Tipster, γράψε στο sextalk@city.com.cy


Tipster μου, γεια σου! Είμαι 32 χρονών και πριν από περίπου δύο χρόνια γνώρισα έναν τρανς άντρα μέσω κοινής παρέας. Από την αρχή ήξερα τι είναι και πραγματικά δεν με ενόχλησε ποτέ. Τον ερωτεύτηκα σαν άνθρωπο. Στην αρχή ήταν πολύ τρυφερός, δοτικός, με έκανε να νιώθω ασφάλεια και πίστευα πως είχα βρει έναν άνθρωπο που με καταλάβαινε πραγματικά. Με τον καιρό όμως άρχισαν να βγαίνουν πολλές ανασφάλειες και φοβίες του. Έγινε υπερβολικά ζηλιάρης και πιεστικός. Ήθελε συνέχεια επιβεβαίωση ότι τον βλέπω «σαν κανονικό άντρα» –ποτέ δεν ένιωσα το αντίθετο– και πολλές φορές αν λέγαμε κάτι λάθος κατέληγε να θυμώνει έντονα. Υπήρξαν και στιγμές που έγινε βίαιος λεκτικά και 1-2 φορές πέταξε αντικείμενα πάνω στα νεύρα του. Το μεγαλύτερο πρόβλημα ήταν στο σεξ. Στην αρχή υπήρχε επαφή, αλλά μετά άρχισε να το αποφεύγει τελείως γιατί, όπως μου έλεγε, δεν ένιωθε αρκετά άντρας και φοβόταν ότι θα τον απορρίψω. Προσπαθούσα να είμαι υποστηρικτική, αλλά ένιωθα ότι όλη η σχέση περιστρεφόταν γύρω από τον φόβο του και τις ανασφάλειές του. Εγώ εξαφανιζόμουν μέσα σε αυτό. Τελικά αποφάσισα να χωρίσουμε και εκεί έγινε χαμός. Οι περισσότεροι φίλοι μας στράφηκαν εναντίον μου και με παρουσίασαν σαν «τέρας» που εγκατέλειψε έναν άνθρωπο σε δύσκολη φάση. Κανείς όμως δεν έβλεπε πώς ζούσα εγώ μέσα σε αυτήν τη σχέση. Τώρα νιώθω απίστευτες τύψεις και πολλές φορές σκέφτομαι να γυρίσω πίσω, όχι επειδή πιστεύω ότι θα είμαστε καλά, αλλά γιατί φοβάμαι ότι ίσως όντως τον πρόδωσα σε μια τόσο δύσκολη περίοδο της ζωής του.



Αγαπημένη μου, θα σου πω κάτι που ίσως ακουστεί σκληρό, αλλά πολλές φορές η ενοχή μεταμφιέζεται σε αγάπη για να μας κρατάει φυλακισμένους. Και στη δική σου περίπτωση, έχω την αίσθηση πως αυτό ακριβώς συμβαίνει. Το ότι ένας άνθρωπος περνά δύσκολα, δεν του δίνει αυτόματα το δικαίωμα να σε πνίγει, να σε φοβίζει ή να σε κάνει να κουβαλάς όλο το βάρος της ψυχικής του ισορροπίας στις πλάτες σου. Εσύ δεν έφυγες επειδή ήταν τρανς. Έφυγες επειδή κουράστηκες να προσπαθείς να αγαπήσεις έναν άνθρωπο που πρώτα έπρεπε να μάθει να αγαπά ο ίδιος τον εαυτό του. Και να σου πω και κάτι άλλο; Η φράση «τον εγκατέλειψες στη δύσκολη φάση του» είναι πολύ βολική για όσους βλέπουν τις σχέσεις σαν κοινωνική αποστολή και όχι σαν αμοιβαίο μοίρασμα. Σχέση δεν σημαίνει να γίνεις ψυχολόγος, νοσοκόμα και σάκος του μποξ μαζί. Ούτε να ακυρώνεις τα δικά σου όρια για να αποδείξεις πόσο «ανοιχτόμυαλη» ή «υποστηρικτική» είσαι. Το γεγονός ότι προσπάθησες, έμεινες, στήριξες και κατανόησες, λέει ήδη πολλά για σένα. Αλλά κάποια στιγμή η κατανόηση χωρίς όρια μετατρέπεται σε αυτοκαταστροφή. Και μεταξύ μας, όταν αρχίζεις να φοβάσαι περισσότερο μην πληγώσεις τον άλλον παρά μη χαθείς εσύ η ίδια, τότε η σχέση έχει ήδη τελειώσει μέσα σου. Μη γυρίσεις πίσω από τύψεις. Οι τύψεις είναι πολύ κακός σύμβουλος και ακόμα χειρότερος συγκάτοικος στο κρεβάτι. Αν γυρίσεις ποτέ, να είναι επειδή βλέπεις έναν άνθρωπο που άλλαξε, δούλεψε τον εαυτό του και μπορεί να σταθεί δίπλα σου χωρίς να σε τραβά στον πάτο μαζί του.