*Αν θέλεις κι εσύ απάντηση στην απορία σου, αν θέλεις να μοιραστείς μια ιστορία σου με την Tipster, γράψε στο sextalk@city.com.cy

Αγαπητή Τipster, πριν από έναν χρόνο ούτε που μπορούσα να φανταστώ ότι θα μου συνέβαινε κάτι τέτοιο. Αλλά ας πάρουμε τα πράγματα από την αρχή. Είμαι 40 χρόνων, σε σχέση με μια κοπέλα της ηλικίας μου. Αυτή έχει αντιστρέψει τελείως τους όρους στο ερωτικό κομάτι. Στην αρχή, άρχισε να μου ζητάει πάνω στο «αστείο» να φορέσω κανένα εσώρουχο της, για να κάνουμε spice up τη σεξουαλική μας ζωή. Έπειτα άρχισε να χρησιμοποιεί τα δάχτυλά της σε σημεία που ούτε ήξερα ότι υπήρχαν και στο τέλος έγινε ο «άντρας» της ερωτικής μας σχέσης. Το θέμα, όμως, είχε και συνέχεια. Λίγο καιρό αργότερα, με έπεισε να αρχίσω να βάζω γυναικεία ρούχα και να κυκλοφορώ μέσα στο σπίτι με φούστες και φορέματα. Βέβαια το είχε στήσει από πριν η κυρία, καθώς μου είχε πει ότι δεν της αρέσει που έχω τρίχες στα πόδια και στο σώμα μου, οπότε με πήγε στην αισθητικό της για αποτρίχωση. Μετά ξεκίνησαν τα make up, και γενικά θέλει να με βλέπει να κυκλοφορώ σαν γυναίκα, με ό,τι περιλαμβάνει αυτό. Δεν θα σου πω ψέματα, μέχρι ενός σημείου το απολάμβανα κι εγώ όλο αυτό, μέχρι που μου ζήτησε να το πάμε και έξω από το σπίτι. Θέλει να εμφανίζομαι με γυναικεία ρούχα και μπροστά από τις φίλες της, έξω, σε καφετέριες και γενικά όπου κυκλοφορούμε. Αντιλαμβάνεσαι πως αυτό μου προκαλεί νευρικότητα και μεγάλο άγχος γιατί ξεπερνά κάθε αποδεκτό όριο που έχω. Οκ, μόνοι μας στο σπίτι είναι ένα, αλλά αυτό; Τώρα, κανείς δεν έχει ιδέα τι κάνουμε στο σπίτι μας, και δεν τον αφορά, αλλά αυτή προσπαθεί να με πείσει για το αντίθετο και γαμώτο, έχει έναν τρόπο πάντα να με πείθει να κάνω το δικό της. Φοβάμαι μήπως τα καταφέρει και πάλι. Δεν ξέρω πώς να το χειριστώ. Τι πρέπει να κάνω;



Αγαπητέ μου, ας ξεκαθαρίσουμε κάτι από την αρχή, το θέμα δεν είναι αν σου αρέσει ή όχι όλο αυτό, αλλά το ότι πλέον σταμάτησες να νιώθεις ότι έχεις επιλογή. Ό,τι ξεκίνησε σαν παιχνίδι και περιέργεια, εξελίχθηκε σε κάτι που σε αγχώνει, σε πιέζει και σου δημιουργεί φόβο. Κι εκεί τελειώνει κάθε δικαιολογία. Μέσα στο σπίτι, ανάμεσα σε δύο ανθρώπους που συναινούν, όλα είναι ανοιχτά. Δεν χρειάζονται ετικέτες, ούτε απολογίες. Το πρόβλημα αρχίζει τη στιγμή που το πράγμα γίνεται πιεστικό και επιτακτικό. Γιατί άλλο να σε τραβάει η περιέργεια κι άλλο να σε τραβά ο φόβος μήπως δεν αντέξεις να πεις όχι. Το ότι απολάμβανες ένα κομμάτι αυτής της εμπειρίας δεν ακυρώνει τα όριά σου. Και σίγουρα δεν σημαίνει ότι της χρωστάς την επόμενη πίστα. Η μετάβαση από το ιδιωτικό στο δημόσιο δεν είναι απλή λεπτομέρεια, είναι τεράστια αλλαγή με συνέπειες που δεν ξεγράφονται. Το άγχος που νιώθεις δεν είναι ντροπή, είναι ένστικτο. Σε μια ισορροπημένη σχέση, κανείς δεν σε οδηγεί εκεί που τρέμεις να πας και μετά το βαφτίζει εξέλιξη. Η λύση δεν είναι ούτε να υποχωρήσεις για να μη χαλάσεις τη σχέση ούτε να συνεχίσεις με κόμπο στο στομάχι. Είναι να μιλήσεις καθαρά και να βάλεις τα όριά σου, χωρίς επεξηγήσεις «μέχρι εδώ νιώθω άνετα, πιο πέρα όχι». Αν αυτό δεν μπορεί να γίνει σεβαστό, τότε το πρόβλημα δεν είναι τα ρούχα και το make up, είναι η ίδια η σχέση. Το σεξ είναι ελευθερία. Όχι δοκιμασία αντοχής. Και αν κάτι σε κάνει να φοβάσαι αντί να θέλεις, δεν σου ταιριάζει, όσο κι αν κάποτε σου άρεσε.