*Αν θέλεις κι εσύ απάντηση στην απορία σου, αν θέλεις να μοιραστείς μια ιστορία σου με την Tipster, γράψε στο sextalk@city.com.cy

Tipster μου, γεια σου. Δεν ξέρω αν υπερβάλλω ή αν απλώς αγχώνομαι ως μητέρα, αυτό που συμβαίνει όμως, με έχει προβληματίσει και ήθελα να το συζητήσω με κάποιον. Έχω έναν γιο 13 ετών, ο οποίος ασχολείται με το ποδόσφαιρο, έχει φίλους, δεν έχει δείξει ποτέ κάτι που να με προβληματίσει ιδιαίτερα. Είναι όμως πολύ εκφραστικός και του αρέσει το θέατρο. Στο σχολείο συμμετέχει σε παραστάσεις και δεν φοβάται να «τσαλακωθεί». Πριν από λίγες μέρες, μού είπε ότι στο αποκριάτικο πάρτι του σχολείου θέλει να ντυθεί η Frozen. Όχι πρίγκιπας. Όχι ιππότης. Μου το είπε πολύ φυσικά, σαν να μου έλεγε ότι θέλει να ντυθεί σούπερ ήρωας. Όταν τον ρώτησα γιατί, μου απάντησε: «Γιατί μου αρέσουν τα φορέματα, είναι εντυπωσιακά και θέλω να κάνω κάτι διαφορετικό». Δεν έδειξε αμηχανία. Εγώ όμως ένιωσα. Από τη μία σκέφτομαι ότι είναι Απόκριες, μια γιορτή μεταμφίεσης και ελευθερίας. Από την άλλη, σκέφτομαι πως προσπαθεί να μου δείξει με τον τρόπο του τη σεξουαλική του ταυτότητα. Μήπως είναι ένα «σημάδι» που εγώ δεν καταλαβαίνω; Ή μήπως απλώς είναι ένα παιδί που δοκιμάζει ρόλους; Ο άντρας μου αντέδρασε πιο έντονα. Θεωρεί ότι θα γίνει στόχος κοροϊδίας και ότι πρέπει να του προτείνουμε «κάτι πιο ουδέτερο». Εγώ φοβάμαι ότι αν τον αποτρέψουμε, θα του περάσουμε το μήνυμα ότι κάτι μέσα του είναι λάθος. Δεν ξέρω τι είναι σωστό. Να του πω «ναι» και να τον στηρίξω, ακόμα κι αν σχολιαστεί; Ή να τον προστατεύσω προληπτικά; Είναι αυτό απλώς μια μεταμφίεση ή πρέπει να το δω πιο σοβαρά;


Καλή μου φίλη, αυτό που περιγράφεις δεν είναι «ένδειξη» σεξουαλικής ταυτότητας. Είναι ένα παιδί 13 ετών που ήθελε να ντυθεί Frozen στις Απόκριες. Οι Απόκριες είναι ο κατεξοχήν χώρος δοκιμής ρόλων. Ένα παιδί που αγαπά το θέατρο, την έκφραση και την εικόνα, είναι απόλυτα λογικό να διαλέξει κάτι εντυπωσιακό, ακόμα κι αν δεν «ταιριάζει» με τα στερεότυπα του φύλου του. Το «μου αρέσουν τα φορέματα» είναι αισθητική επιλογή, όχι σεξουαλική δήλωση. Είναι απολύτως κατανοητό να σκέφτεστε τις αντιδράσεις του κόσμου. Ζούμε σε κοινωνία που σχολιάζει. Ο φόβος μήπως τον κοροϊδέψουν είναι ανθρώπινος. Όμως το κρίσιμο σημείο εδώ δεν είναι τι θα πει ο κόσμος, αλλά τι θα πείτε εσείς και πώς οφείλετε να στηρίξετε το παιδί σας, όχι να του δώσετε αρνητικό στίγμα σε αυτό που ζήτησε. Αν τον αποτρέψετε για να «τον προστατεύσετε», το μήνυμα που μπορεί να πάρει είναι ότι αυτό που θέλει είναι λάθος ή ντροπιαστικό. Κι αυτό πληγώνει περισσότερο από οποιοδήποτε σχόλιο συμμαθητή. Μιλήστε του για το ενδεχόμενο αντιδράσεων. Δώστε του δύναμη και αυτοπεποίθηση. Πείτε του ότι είστε δίπλα του. Αυτό είναι προστασία. Η ταυτότητα δεν καθορίζεται από μια αποκριάτικη στολή. Η στήριξη όμως των γονιών, καθορίζει πολλά.