Γενετική ανάλυση σε σπόρους σταφυλιών ηλικίας περίπου 2.000 ετών αποκάλυψε ότι η περιοχή του Κιάντι στην Τοσκάνη, σήμερα γνωστή παγκοσμίως για τα κόκκινα κρασιά της, ήταν κάποτε κυρίως τόπος παραγωγής λευκών σταφυλιών.

Η ανακάλυψη προέρχεται από αρχαιολογικό χώρο στην Τοσκάνη, όπου ερευνητές κατάφεραν να εξαγάγουν και να αναλύσουν DNA από δεκάδες αρχαίους σπόρους που είχαν διατηρηθεί επί αιώνες σε πηγάδια γεμάτα λάσπη χωρίς οξυγόνο.

Σύμφωνα με τη μελέτη, οι περισσότεροι από τους σπόρους ανήκαν στην ίδια ποικιλία αμπέλου, η οποία καλλιεργούνταν συνεχώς από την εποχή των Ετρούσκων μέχρι και τα χρόνια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.

Οι επιστήμονες διαπίστωσαν επίσης ότι η συγκεκριμένη ποικιλία παρήγαγε λευκά σταφύλια, εύρημα που τους εξέπληξε καθώς το σύγχρονο Κιάντι έχει ταυτιστεί με ερυθρές ποικιλίες όπως το Sangiovese.

«Ανακαλύψαμε μια εντυπωσιακή ιστορία συνέχειας», δήλωσε η ερευνήτρια Όγια Ινανλί από το Πανεπιστήμιο του Γιορκ, μία από τις συγγραφείς της μελέτης.

Όπως εξήγησε, η ίδια ποικιλία φαίνεται να καλλιεργήθηκε επί αιώνες, επιβιώνοντας τόσο κατά την ετρουσκική όσο και κατά τη ρωμαϊκή περίοδο.

Οι σπόροι βρέθηκαν στον αρχαιολογικό χώρο Cetamura del Chianti, έναν λόφο που κατοικήθηκε αρχικά από τους Ετρούσκους και αργότερα από τους Ρωμαίους και μεσαιωνικούς πληθυσμούς.

Οι κάτοικοι της περιοχής φαίνεται πως πετούσαν τους σπόρους μέσα σε βαθιά πηγάδια, γεγονός που επέτρεψε τη διατήρησή τους σε εξαιρετική κατάσταση μέχρι σήμερα.

Τι αποκαλύπτει για το κρασί της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας

Η μελέτη δεν φωτίζει μόνο την ιστορία του Κιάντι, αλλά και τον τρόπο με τον οποίο λειτουργούσε η αμπελουργία στη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Οι ερευνητές διαπίστωσαν ότι μετά την κατάκτηση της περιοχής από τους Ρωμαίους εμφανίζονται νέες ποικιλίες σταφυλιών, γεγονός που ενδέχεται να αντανακλά τη μεταφορά αμπελιών από άλλες περιοχές της αυτοκρατορίας.

Παράλληλα, γενετικές συγκρίσεις έδειξαν ότι η κυρίαρχη ποικιλία του Cetamura είχε στενή συγγένεια με αρχαίους σπόρους σταφυλιών που έχουν βρεθεί στη νότια Γαλλία.

Κατά τους επιστήμονες, το εύρημα αποτελεί μία από τις πιο ισχυρές βιολογικές ενδείξεις μέχρι σήμερα ότι υπήρχαν εκτεταμένα δίκτυα ανταλλαγής καλλιεργειών και γεωργικής γνώσης σε ολόκληρη τη Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία.

Με άλλα λόγια, οι Ρωμαίοι δεν διακινούσαν μόνο προϊόντα όπως το κρασί, αλλά πιθανότατα και τις ίδιες τις ποικιλίες αμπέλου, συμβάλλοντας στη διάδοση συγκεκριμένων καλλιεργητικών πρακτικών από περιοχή σε περιοχή.

Οι ερευνητές εκτιμούν ότι τέτοιου είδους δίκτυα μπορεί να έπαιξαν σημαντικό ρόλο στη διαμόρφωση της ευρωπαϊκής οινοποιίας όπως τη γνωρίζουμε σήμερα.

Ένα παράθυρο στο παρελθόν του Κιάντι

Για τους αρχαιολόγους, η μεγαλύτερη έκπληξη της έρευνας ήταν ότι η περιοχή που σήμερα έχει συνδεθεί σχεδόν αποκλειστικά με τα ερυθρά κρασιά φαίνεται να βασιζόταν επί αιώνες σε λευκές ποικιλίες.

Η Νάνσι ντε Γκράμοντ του Πανεπιστημίου της Φλόριντα, η οποία συμμετέχει στις ανασκαφές στον χώρο από τη δεκαετία του 1970, χαρακτήρισε το εύρημα ένα νέο κεφάλαιο στην ιστορία της αμπελουργίας του Κιάντι.

Όπως σημείωσε, αποτελεί ευχάριστη έκπληξη το γεγονός ότι τα φημισμένα κόκκινα κρασιά της περιοχής φαίνεται να είχαν ως «προγόνους» λευκές ποικιλίες που καλλιεργούνταν και διατηρούνταν για αιώνες από τους Ετρούσκους και αργότερα από τους Ρωμαίους.

Οι επιστήμονες θεωρούν ότι η γενετική ανάλυση αρχαίων σπόρων μπορεί να προσφέρει πολύτιμες πληροφορίες όχι μόνο για την ιστορία του κρασιού αλλά και για την εξέλιξη των καλλιεργειών, αποκαλύπτοντας συνδέσεις ανάμεσα σε περιοχές και πολιτισμούς που μέχρι σήμερα ήταν αδύνατο να τεκμηριωθούν.


ΠΗΓΗ