*Αν θέλεις κι εσύ απάντηση στην απορία σου, αν θέλεις να μοιραστείς μια ιστορία σου με την Tipster, γράψε στο sextalk@city.com.cy


Tipster μου, γεια σου. Εν ξέρω αν φταίω εγώ, ή εν οι άλλοι που έχουν το πρόβλημα, το θέμα ένει όμως πως ό,τι τζαι να κάμω, όπως τζαι να είμαι, καταλήγω πάντα να είμαι single. Είμαι 32, δουλεύκω, έχω τον κύκλο μου, γελώ, κάμνω πλάκα, προσέχω τον εαυτό μου, τζαι ναι, θα το πω: είμαι τζαι εμφανίσιμη. Τζαι όμως… άντρας; Μηδέν. Όι ότι εν είχα επιλογές. Είχα. Αλλά οι μισοί εν θέλουν τίποτε σοβαρό, οι άλλοι μισοί εν emotional unavailable τζαι οι υπόλοιποι νομίζουν ότι το να σου στείλουν «τι κάμνεις;» στις 2 το πρωί εν flirting. Τζαι κάθομαι τζαι σκέφτουμαι… φταίω εγώ; Έχω πολλά standards; Εν το vibe μου; Εν επειδή εν τους «κυνηγώ»; Ή απλώς εν έμεινεν τίποτε καλό στην πιάτσα; Γιατί ειλικρινά, εν καταλάβω. Θέλω κάτι κανονικό. Όι γάμο αύριο, αλλά έναν άνθρωπο να πεις «ναι, worth it». Αντί τούτου, βρίσκω είτε situationships είτε ghosting με πρόγραμμα. Τζαι ναι, γελώ, κάμνω χιούμορ, αλλά μέσα μου πιάνει με καμιά φορά ένα «μα seriously;». Τελικά… εν είμαι τόσο «catch» όσο νομίζω ή απλώς εν έπιασα ακόμα το σωστό timing;



Αυτό που περιγράφεις είναι όντως η πραγματικότητα πολλών ανθρώπων σήμερα – ασάφεια, situationships και ελάχιστη διάθεση για ουσία. Όμως, θα σταθώ σε κάτι σημαντικό: το ότι είσαι εμφανίσιμη και έχεις αυτοπεποίθηση είναι θετικό, αλλά δεν είναι από μόνο του κριτήριο για να χτιστεί μια σχέση. Αν - έστω και ασυνείδητα - υπάρχει η αίσθηση ότι «οι άλλοι δεν φτάνουν το επίπεδό σου», αυτό μπορεί να δημιουργεί απόσταση. Όταν ένα μοτίβο επαναλαμβάνεται, αξίζει να το δούμε με ειλικρίνεια. Μπορεί να έχει να κάνει με τις επιλογές σου, με το πόσο χώρο δίνεις στους άλλους ή με το πόσο γρήγορα απορρίπτεις. Δεν σημαίνει ότι πρέπει να ρίξεις τα standards σου. Ίσως, όμως, χρειάζεται μια μικρή αναπροσαρμογή στο πώς βλέπεις τους άλλους και τον εαυτό σου μέσα σε αυτήν τη διαδικασία. Γιατί στο τέλος, η σύνδεση δεν βασίζεται στην εικόνα, αλλά στον τρόπο που σχετίζεσαι.