Η μήτρα μου... η «φόνισσα»

Προσπάθησα να κρατηθώ και να μην τοποθετηθώ δημόσια για τις δηλώσεις του Μητροπολίτη Μόρφου, αλλά μου ήταν αδύνατον!

Ανάβλυσε από τη θύμησή μου, 13 χρόνια πριν, όταν τερματίστηκε άδοξα η εγκυμοσύνη μου στον 3ο μήνα της κύησης. Το ‘θελα πολύ αυτό το παιδί, λατρεύω τα παιδιά και δεν θα μπορούσα να φανταστώ ποτέ τη ζωή μου χωρίς αυτά. Θυμάμαι πως έγινε η καρδιά μου θρύψαλα μόλις μου ανακοίνωσαν ότι το έμβρυο είναι νεκρό, πως λύγισαν τα γόνατα μου όταν αντίκρισα στην οθόνη το μωρό μου ως μια άμορφη μάζα, πως έσβησαν όλα τα όνειρα που έκανα όταν επιτέλους θα το έπαιρνα στην αγκαλιά μου.

Κατά την ανάρρωση μού πρότειναν να πάω για εξομολόγηση, ήταν φυσικά και η τελευταία.

«Η μήτρα σου έχει σκοτώσει το μωρό και για να φύγει αμαρτία από πάνω σου να ακολουθήσεις νηστεία»... Καταπέλτης τα λόγια του κληρικού!

Πώς γίνεται να με κατηγορείς για Φόνισσα; Ακόμα κλαίω αυτό το παιδί κι ας μην το κράτησα ποτέ στην αγκαλιά μου.

Θα ‘θελα να ‘ξερα.... Υπηρετείτε τη Χριστιανοσύνη και το Θεό της Αγάπης ή το Μισογυνισμό;

Δημιουργήσατε μια «χριστιανική δήθεν κοινωνία με θύμα τη γυναίκα. Τη γυναίκα που δεν έχει δικαίωμα στον έρωτα, δεν έχει δικαίωμα στην ηδονή, που δεν έχει έλεγχο στο σώμα της. Που αν απολαμβάνει το σεξ, θα πληρώσει το τίμημα το παιδί, που αν χάσει το παιδί της φταίει η «φόνισσα» μήτρα της, που αν χάσει την παρθενιά της πριν το γάμο θα διαλύσει την κοινωνία, που αν βιαστεί φταίει γιατί προκαλούσε, που αν θέλει να σπάσει τα δεσμά του γάμου είναι ανήθικη.

Πανιερώτατε και Άγιοι Πατέρες... άστε τη γυναίκα ελεύθερη, σταματάτε να της φορτώνετε τα πάντα, απλά για να την έχετε με το κεφάλι χαμηλά!

Πιστεύω στον Θεό της Αγάπης, στον Θεό της Συγχώρεσης, στον Θεό που έχει κάτω από τη σκέπη που όλους τους ανθρώπους, άντρες, γυναίκες, ομοφυλόφιλους, ετερόφυλους, άσπρους ή μαύρους. Στον Θεό που θέλει τους ανθρώπους χαρούμενους με τις δικές τους επιλογές.

Τον δικό σας τον Θεό, δεν τον θέλω! Δεν πιστεύω στον Θεό Τιμωρό, που σκορπά μίσος και φόβο για να ελέγχει το μυαλό των ανθρώπων που τον ακολουθούν.

Δεν προσεύχομαι συχνά, αλλά όταν το κάνω... προσεύχομαι και για εσάς και τους όμοιούς σας, που έχετε μαυρίσει τη ψυχή σας με ρατσισμό, μίσος και δηλητήριο.

Προσεύχομαι.... γιατί σας λυπάμαι!

Θέα Νικολάου

Ακτιβίστρια



*Το πιο πάνω κείμενο δημοσιεύτηκε στο Facebook την 1η Αυγούστου και έχει μοιραστεί περισσότερες από 400 φορές.

ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΜΑ