Το να είσαι μουσικός στην Κύπρο δεν είναι ούτε εύκολο ούτε «συνετό» οικονομικά. Μπορεί, μέσω της ψηφιακής τεχνολογίας, να δημιουργείς από εδώ και να απευθύνεσαι σε κοινό εκτός συνόρων, αλλά από την άλλη ο ανταγωνισμός είναι παγκόσμιος – όλοι μπορούν να διεκδικήσουν χώρο στην ίδια σκηνή.

Γι’ αυτό και όταν μια Κύπρια καλλιτέχνις καταφέρνει να ξεχωρίσει πανευρωπαϊκά, δεν μπορεί παρά να προκαλεί θαυμασμό.

Η Della απέσπασε ένα από τα κορυφαία Music Moves Europe Awards 2026, ένα βραβείο που αναγνωρίζει ανερχόμενους καλλιτέχνες με σημαντική δημιουργική συνεισφορά και διεθνή απήχηση. Συγκεκριμένα, ήταν μία από τους πέντε νικητές των φετινών Music Moves Europe Awards (MME Awards 2026) – ενός από τους σημαντικότερους ευρωπαϊκούς θεσμούς για emerging artists, που πραγματοποιείται στο πλαίσιο του Eurosonic Noorderslag (ESNS) στην Ολλανδία.

Όταν αυτό συμβαίνει σε ένα μουσικό genre που εντός συνόρων δεν θεωρείται «εμπορικό» ή «ευνοϊκό», μια τέτοια διάκριση δεν είναι σύμπτωση. Είναι αποτέλεσμα διαδρομής. Και πίσω από αυτήν κρύβεται ένας άνθρωπος ελεύθερος, του οποίου η ιστορία αξίζει να ακουστεί.

Πώς ξεκίνησε το μουσικό σου ταξίδι;

Άρχισα να παίζω μουσική σχετικά αργά, γύρω στα 12 μου χρόνια, και μόνο στα 18 ή 19 άρχισα να το σκέφτομαι σοβαρά ως καριέρα. Εκείνη την εποχή ήμουν διχασμένη μεταξύ του να σπουδάσω βιολογία, να ασχοληθώ με τις γαστρονομικές τέχνες ή να ακολουθήσω τη μουσική. Αυτό που με τραβούσε πίσω ήταν το πώς ένιωθα μετά από κάθε παράσταση, όταν κατέβαινα από τη σκηνή: ένιωθα μια αίσθηση αποχώρησης και την ανάγκη να επιστρέψω εκεί. Τότε συνειδητοποίησα ότι δεν απολάμβανα απλώς τη μουσική, αλλά τη χρειαζόμουν στη ζωή μου με έναν πολύ βαθύτερο τρόπο. Πιστεύω, επίσης, ότι το γεγονός πως η σκηνή στην Κύπρο είναι αρκετά μικρή, αλλά ταυτόχρονα ισχυρή, συνέβαλε πραγματικά στο να ενισχύσει τη σημασία της μουσικής στη ζωή μου.


Ποιες είναι οι βασικές μουσικές σου επιρροές;

Οι Arctic Monkeys, οι Pink Floyd, τα Ξύλινα Σπαθιά και πολλή ποπ μουσική της δεκαετίας του 2000 είχαν μεγάλη επίδραση στα πρώτα μου βήματα, αλλά με την πάροδο του χρόνου τα μουσικά μου γούστα διευρύνθηκαν πολύ, από την εναλλακτική και την indie μουσική έως την ηλεκτρονική και την πιο πειραματική μουσική.

Πόσο εύκολο είναι σήμερα, για έναν νέο άνθρωπο στην Κύπρο του 2026, να διαμορφώσει έναν τόσο ανοιχτό και διεθνή μουσικό κόσμο;

Νομίζω ότι σήμερα είναι πιο εύκολο από ποτέ να έρθεις σε επαφή με μουσικές από όλο τον κόσμο χάρη στο διαδίκτυο, αλλά για να δημιουργήσεις κάτι σημαντικό από αυτό χρειάζεται ακόμα πολλή προσπάθεια. Πιστεύω ότι οι φυσικές μορφές μουσικής είναι ένας εξαιρετικός τρόπος, για να οξύνεις το μουσικό σου μυαλό. Στην Κύπρο, η σκηνή είναι μικρή, κάτι που μπορεί να σε κάνει να νιώθεις περιορισμένος, αλλά σε αναγκάζει επίσης να είσαι επινοητικός και να συνδέεσαι βαθιά με τους ανθρώπους γύρω σου. Τελικά δημιουργείς το δικό σου οικοσύστημα. Πραγματικά πιστεύω ότι το γεγονός ότι μεγάλωσα εδώ μού έδωσε μια πολύ ανοιχτή μουσική νοοτροπία: δεν ανήκεις σε μια άκαμπτη σκηνή, οπότε απορροφάς τα πάντα.


Η αναγνώρισή σου στα Music Moves Europe Awards 2026 σε τοποθετεί ανάμεσα στα 15 πιο υποσχόμενα ταλέντα της Ευρώπης. Πώς βίωσες αυτήν τη στιγμή.

Ήταν μια σουρεαλιστική εμπειρία. Το να βρίσκομαι ανάμεσα σε καλλιτέχνες που ήδη θαύμαζα ήταν πραγματικά υπέροχο και με έκανε να συνειδητοποιήσω πόσο σημαντικό ήταν αυτό το επίτευγμα. Αυτό που με εξέπληξε περισσότερο, ήταν ότι η ζωντανή μου εμφάνιση στο ESNS μού έμεινε ακόμα πιο έντονα από το ίδιο το βραβείο, καθώς το να παίζω μπροστά σε ένα γεμάτο ακροατήριο που πραγματικά άκουγε ήταν η πραγματική ανταμοιβή. Εσωτερικά, δεν άλλαξε το ποια είμαι, αλλά μου έδωσε μια επιπλέον ώθηση. Με έκανε να εμπιστεύομαι περισσότερο το ένστικτό μου και μου υπενθύμισε ότι δεν χρειάζεται να βιαστώ ή να αποδείξω κάτι. Κυρίως, με έκανε να θέλω να συνεχίσω να δουλεύω.

Πόσο δύσβατος είναι ο δρόμος προς την αναγνώριση σε μια μικρή χώρα όπως η Κύπρος;

Είναι σίγουρα δύσκολο να ξεκινάς με λιγότερες ευκαιρίες και μικρότερο κοινό. Αλλά έχω μάθει ότι το να είσαι από την Κύπρο δεν σημαίνει ότι δεν ανήκεις στην ευρύτερη ευρωπαϊκή σκηνή. Κατά κάποιον τρόπο, μπορείς επίσης να το εκμεταλλευτείς προς όφελός σου. Ένας καλός φίλος μού είπε κάποτε «καλύτερα να είσαι μεγάλο ψάρι σε μικρό πιάτο, παρά μικρό ψάρι σε μεγάλο πιάτο». Αυτό που κάνει κάποιον να ξεχωρίζει δεν είναι οι αριθμοί. Είναι η ειλικρίνεια και η συνέπεια. Οι άνθρωποι μπορούν να νιώσουν πότε η μουσική προέρχεται από ένα «αυθεντικό μέρος». Νομίζω ότι αυτό έχει μεγαλύτερη σημασία από τους αλγόριθμους ή τη διαφημιστική εκστρατεία.

Τι σημαίνει για σένα η μουσική;

Είναι ο τρόπος με τον οποίο επεξεργάζομαι τα πράγματα, ο τρόπος με τον οποίο συνδέομαι με τους ανθρώπους και ο τρόπος με τον οποίο κατανοώ τον κόσμο. Δεν είναι μόνο ο τρόπος, με τον οποίο συνδέομαι με ανθρώπους που δεν γνωρίζω, αλλά είναι και ένας τρόπος για να συνδέομαι περισσότερο με την οικογένεια και τους στενούς μου φίλους. Μερικές φορές είναι ένα ασφαλές μέρος, μερικές φορές είναι δουλειά, μερικές φορές είναι καθαρή χαρά. Αλλάζει συνεχώς, αλλά είναι πάντα απαραίτητο. Επίσης, κυμαίνεται, με την έννοια ότι μερικές φορές η έμπνευση μπορεί να βρίσκεται στο παρασκήνιο, αλλά ξέρω ότι αργά ή γρήγορα θα επιστρέψει στο προσκήνιο. Ειλικρινά, είμαι πολύ χαρούμενη με αυτό· ξέρω ότι μπορεί να είναι τρομακτικό για πολλούς καλλιτέχνες να μην έχουν τον έλεγχο του πού και πότε έρχεται η έμπνευση, αλλά βρίσκω μια ομορφιά στην υπομονή.


Τι θα ήθελες να νιώθει κάποιος όταν ακούει τη μουσική σου;

Ελπίζω οι άνθρωποι να νιώθουν ότι τους καταλαβαίνω, ή τουλάχιστον να νιώθουν λιγότερο μόνοι. Συχνά υπάρχει μια αίσθηση ενδοσκόπησης και ευαισθησίας στη μουσική μου, αλλά και στιγμές απελευθέρωσης. Μου αρέσει όταν οι ακροατές παίρνουν ό,τι χρειάζονται από τα τραγούδια εκείνη τη στιγμή. Δεν θέλω να τους υπαγορεύσω πώς πρέπει να νιώθουν. Κάτι άλλο που δεν νομίζω ότι αναγνωρίζω αρκετά στις συνεντεύξεις, αλλά σημαίνει πολλά για μένα, είναι όταν οι άνθρωποι αναγνωρίζουν τεχνικά στοιχεία στη μουσική. Υπάρχουν πολλές υφές και ήχοι που δεν γίνονται αντιληπτοί με την πρώτη ακρόαση, οπότε είναι ωραίο να βλέπεις όταν οι άνθρωποι τα παρατηρούν. Σε κάθε τραγούδι, ο Alex, ο Andreas και εγώ προσθέτουμε τουλάχιστον 20 στοιχεία που σχεδόν δεν γίνονται αντιληπτά – περισσότερο επειδή διασκεδάζουμε εκείνη τη στιγμή, αλλά είναι ενδιαφέρον να βλέπεις τι παρατηρούν οι άνθρωποι.

Πόσο προσωπικά είναι τα τραγούδια σου;

Είναι πολύ προσωπικά, αλλά όχι πάντα κυριολεκτικά. Τα τραγούδια μου είναι περισσότερο συναισθηματικά στιγμιότυπα συγκεκριμένων περιόδων της ζωής μου. Αντικατοπτρίζουν αυτό που ένιωθα ενώ τα έγραφα και όχι ακριβή γεγονότα. Είναι ειλικρινή, απλά φιλτραρισμένα μέσω του ήχου. Κάτι άλλο που κάνω συχνά και που μπορεί να προκαλέσει σύγχυση σε όποιον προσπαθεί να αναλύσει τους στίχους μου, είναι να βλέπω τα πράγματα από μια διαφορετική οπτική γωνία, αλλά να γράφω σε πρώτο πρόσωπο. Θα σας δώσω ένα παράδειγμα. Πολλά τμήματα του «waste», του νέου μου single, και του «sick», από το EP μου «13», αφορούν τον εαυτό μου, αλλά είναι γραμμένα σε τρίτο πρόσωπο και το αντίστροφο.

Πώς βλέπεις τον ρόλο της τεχνητής νοημοσύνης στη μουσική δημιουργία; Σε φοβίζει, σε ενδιαφέρει ή τη βλέπεις ως εργαλείο;

Καυτό θέμα! Τη βλέπω κυρίως ως εργαλείο, αλλά προσωπικά δεν μου αρέσει η ιδέα τού να χρησιμοποιείται στη δημιουργική διαδικασία. Πείτε με old-fashioned, αλλά υπάρχει μια ομορφιά στο στυλό και το χαρτί. Δεν νομίζω ότι η τεχνητή νοημοσύνη μπορεί να αντικαταστήσει τα ανθρώπινα συναισθήματα ή τις βιωμένες εμπειρίες, αλλά βλέπω τη χρησιμότητά της, ίσως, στη διοίκηση. Δεν είμαι όμως οπαδός.


Ποιο είναι σήμερα το μεγαλύτερό σου όνειρο μουσικά και τι θα σήμαινε για σένα να πεις «τα κατάφερα»;

Δεν έχω έναν συγκεκριμένο τελικό στόχο και νομίζω ότι αυτό είναι ένα βασικό χαρακτηριστικό της προσωπικότητάς μου. Αν ρωτήσεις τους ανθρώπους που με γνωρίζουν καλά, θα σου πουν ότι δεν μπορώ να είμαι «ακίνητη». Πάντα σκέφτομαι πώς να φτάσω στον επόμενο στόχο μου. Νομίζω ότι το «τα κατάφερα» θα σήμαινε απλά να μπορώ να συνεχίσω να δημιουργώ με ειλικρίνεια, να κάνω περιοδείες και να εξελίσσομαι με βιώσιμο τρόπο. Η μακροβιότητα και η δημιουργική ελευθερία έχουν μεγαλύτερη σημασία για μένα από οποιοδήποτε συγκεκριμένο ορόσημο. Όσο περισσότερο εξελίσσομαι στον κλάδο, τόσο πιο περήφανη νιώθω που είμαι Κύπρια καλλιτέχνις, οπότε νομίζω ότι θα ήμουν πραγματικά ευτυχισμένη αν κατάφερνα να «τα καταφέρω» διατηρώντας παράλληλα την κυπριακή μου ομάδα.

Τι θα έλεγες σε ένα νέο κορίτσι ή αγόρι στην Κύπρο που γράφει τραγούδια στο δωμάτιό του, αλλά φοβάται να εκτεθεί;

Νομίζω ότι θα τους άκουγα πρώτα και μάλλον περισσότερο από το να τους πω οτιδήποτε. Οι άνθρωποι που φοβούνται συνήθως χρειάζονται απλώς κάποιον να τους ακούσει. Ο αριθμός των νέων που γράφουν original μουσική μειώνεται και χρειαζόμαστε όσο το δυνατόν περισσότερους! Μια πιο ρεαλιστική και συγκεκριμένη συμβουλή θα ήταν να απευθυνθούν στην τοπική σκηνή. Το Fengaros έχει δημιουργήσει μια καταπληκτική πρωτοβουλία που ονομάζεται Fengaros High, η οποία είναι μια φανταστική ευκαιρία που όλοι οι νέοι συνθέτες και ερμηνευτές θα πρέπει να εκμεταλλευτούν.


Αν η Della του σήμερα μπορούσε να μιλήσει στην Della των πρώτων της τραγουδιών, τι θα της έλεγε;

Νομίζω ότι θα της έλεγα να εμπιστεύεται λίγο περισσότερο τον εαυτό της και να σταματήσει να σκέφτεται υπερβολικά. Θα της έλεγα επίσης ότι όλα όσα την απασχολούν τώρα θα βρουν τελικά το νόημά τους.