Τον Φώτη Φωτίου θα τον χαρακτήριζε κανείς ως «παιδί για όλες τις δουλειές», αφού τα τελευταία χρόνια έχει ενεργό δράση ως ηθοποιός, σκηνοθέτης, μεταφραστής κειμένων και δραματουργός. Η δουλειά του επηρεάζεται από όσα συμβαίνουν γύρω μας και τα τελευταία θεατρικά που έγραψε μιλούν για τον αντιφασισμό και για τις κοινωνικές και συλλογικές ευθύνες.

Πώς θα σύστηνες τον εαυτό σου και τη δουλειά σου σε κάποιον που δεν σε γνωρίζει;

Α, δύσκολο. Εξαρτάται ποιος ρωτά. Κάποιοι θα ελαλούσαν ότι είμαι «ένα παιδί για όλες τις δουλειές», ηθοποιός, σκηνοθέτης, βοηθός, μεταφραστής, δραματουργός. Σπούδασα Νεοελληνική Φιλολογία, μετά πήγα στη Δραματική Σχολή «Βλαδίμηρος Καυκαρίδης» και έκαμα μεταπτυχιακό στις Θεατρικές Σπουδές. Εγώ θέλω απλά να δοκιμάζω πράγματα, να δημιουργώ, να συνδημιουργώ και να συνομιλώ με τον κόσμο.


Πού ή πώς έχει παρουσιαστεί μέχρι τώρα η δουλειά σου;

Ως ηθοποιός εργάζομαι τα τελευταία δέκα χρόνια. Δούλεψα με αρκετά θέατρα όπως στον ΑντίΛογο, το Σόλο για τρεις, στον Διόνυσο, στο Θέατρο Σκάλα, στο θέατρο Δέντρο και μια φορά στον ΘΟΚ. Σκηνοθέτησα μια παιδική παράσταση, τον «Τρομάρα» το 2017, και τρεις άλλες παραγωγές. Μετέφρασα αρκετά θεατρικά από τα αγγλικά και κάποια αρχαιοελληνικά δράματα, τραγωδίες και κωμωδίες. Το τελευταίο διάστημα ήταν ιδιαίτερα έντονο, αφού τον τελευταίο ενάμιση χρόνο έπαιξα σε 7 παραστάσεις, ήμουν βοηθός σκηνοθέτης σε μια άλλη παράσταση, μετέφρασα 3 θεατρικά και έγραψα ένα δικό μου.

Η περιρρέουσα ατμόσφαιρα – σε τοπικό και παγκόσμιο επίπεδο – σε επηρεάζει ως άνθρωπο και ως καλλιτέχνη; Και αν, ναι, πώς εκφράζεται στο έργο σου;

Επηρέαζει με, αναπόφευκτα. Εννοώ, βλέπω τι γίνεται, ενημερώνομαι γιατί θέλω να ξέρω. Κάποτε εν θέλω ή εν μπορώ. Κάποτε ενημερώνεσαι και χωρίς να ψάχνεις. Επειδή τούτο γίνεται πάντα ένα βάρος - γιατί νιώθουμε ανυπεράσπιστοι, αδύναμοι, αβοήθητοι - χαίρομαι όταν έχω ευκαιρίες να μιλήσω για σύγχρονα ή επίκαιρα θέματα μέσω της δουλειάς μου. Τα τελευταία θεατρικά που έγραψα μιλούν για τον αντιφασισμό, για τις κοινωνικές και συλλογικές ευθύνες. Θεωρώ ότι και κάποιοι ρόλοι που έκαμα το τελευταίο διάστημα μιλούσαν για το σήμερα.


Ποια μορφή τέχνης (εκτός από τη δική σου) σε επηρεάζει;

Κάποτε - όταν το attention span μου είναι σε λειτουργικά επίπεδα- το σινεμά. Μου αρέσει η φωτογραφία, τζαι γενικά παρατηρώ πώς οι τέχνες προσαρμόζονται στην εποχή μας, για να μεν χάνουν τη δυναμική τους. Επίσης και ο χορός.


Πιστεύεις ότι η Κύπρος ως χώρος προσφέρει τις κατάλληλες συνθήκες για να δράσει και να αναπτυχθεί καλλιτεχνικά ένας δημιουργός;

Να μιλήσω για το θέατρο. Τελευταία, όχι. Είπα πριν καιρό ότι «το θέατρο εμπήκε σε μια πορεία εσωστρέφειας», λόγω του τρόπου λειτουργίας μας. Ο τρόπος που η πολιτεία αντιμετωπίζει τις τέχνες, συγκεκριμένα το θέατρο, δηλαδή: «πιάσε τόσα λεφτά κάνε μια παραγωγή», είναι αρκετά προβληματικός. Το θέατρο δεν θέλει μόνο λεφτά, θέλει κόσμο, θεατές, καλλιτέχνες, ιδέες, ζυμώσεις, επικοινωνία και ανοικτές κεραίες. Το θέατρο πρέπει να πιάνεται που την επικαιρότητα, όχι που αριθμούς και ισολογισμούς. Μέσα σε τούτο το γραφειοκρατικό περιβάλλον, σε συνδυασμό με την κατάσταση στους τομείς που εργάζονται ηθοποιοί, εννοώ στην τηλεόραση, σε σειρές, ή στον κινηματογράφο, πιστεύω ότι δεν μπορεί επαρκώς να αναπτυχθεί ο ηθοποιός ή κάποιος δημιουργός που θέλει να δοκιμάσει και να δοκιμαστεί.

Τι αγαπάς περισσότερο και τι λιγότερο στην πόλη σου;

Στη Λευκωσία αγαπώ την παλιά πόλη. Τούτο που αγαπώ λιγότερο είναι η κίνηση τζαι το ότι δεν έχουμε χώρους πρασίνου.


Τι διαβάζεις αυτήν την περίοδο;

Διαβάζω ξανά κάποια θεατρικά, μετά από καιρό.


Ποιο τραγούδι ακούς στο repeat;

Τελευταία εν βρίσκω ένα τραγούδι να το ακούω συνέχεια. Με τη μουσική έχω ένα θέμα τελευταία… Πρόσφατα, που επήα Λεμεσό τζαι ήρτα, δεν άκουα τίποτε στο αυτοκίνητο. Έχω ένα USB με μουσική και παίζει τυχαία. Κάποτε ενώνω το κινητό και ακούω ό,τι βρω. Τελευταία άκουσα αρκετό Γιώργο Μαρίνο, κάποια τραγούδια 2-3 φορές.

Τι είναι για εσένα η ελευθερία; Αισθάνεσαι ελεύθερος;

Για μένα; Να ανοίξουμε λεξικό να δούμε πώς την ορίζει; Εν ωραίο ερώτημα τούτο, αν μπορεί η ελευθερία να σημαίνει κάτι διαφορετικό για τον καθένα, σημαίνει ότι δεν το φιλοσοφήσαμε. Τζαι μάλλον ισχύει. Μικρές ελευθερίες δεν σημαίνουν περιορισμούς για άλλους, παράδειγμα η ελευθερία έκφρασης ή άποψης δεν μπορεί να είναι ποκούμπι για -έμμεση ή άμεση- υποκίνηση μίσους ή βίας. Ελευθερία δεν είναι να κάμεις ό,τι θέλεις χωρίς εμπόδια. Ελευθερία είναι μια κατάσταση που μικρές ελευθερίες όπως ατομική, κοινωνική, πνευματική, ψυχολογική, ηθική ελευθερία. Κάποτε, σε συγκεκριμένα πλαίσια, αισθάνομαι ελεύθερος, κάποτε όμως νιώθω εγκλωβισμένος.


Ποιος είναι ο μεγαλύτερός σου φόβος;

Ο μεγαλύτερος μου φόβος είναι να ζούμε σε έναν κόσμο που γεννά φόβους. Φόβο να πεις τζείνο που σκέφτεσαι, φόβο να δείξεις ποιος είσαι, φόβο ότι θα τιμωρηθείς αν πάεις σε μια διαδήλωση, φόβο να μην μπορείς να ζήσεις αξιοπρεπώς αν πάθεις κάτι…


Ποια ερώτηση θα ήθελες να σου κάνουν πιο συχνά;

Θα ήθελα να με ρωτούν την άποψη μου και να την ακούν. Θα ήθελα να με ρωτούν αν έχω μια ιδέα, θα ήθελα να με ρωτούν αν ενδιαφέρομαι να συμμετέχω σε κάτι δημιουργικό.