Σε μια εποχή που τα τατουάζ δεν ήταν τόσο διαδομένα στην Κύπρο, οι συντάκτες του «Περιοδικού» προχώρησαν σε ρεπορτάζ για την «άνθησή» του στη χώρα μας το 1991.

Η αρθρογράφος, Μαρία Παναγιώτου, είχε συνομιλήσει τότε με τον Κυριάκο Παφίτη, ο οποίος ισχυρίστηκε πως ήταν ο μοναδικός που ασχολείτο εκείνη την εποχή με την τέχνη του τατουάζ και διατηρούσε το δικό του μικρό στούντιο στο πίσω μέρος της μπυραρίας του στη Λάρνακα με την ονομασία «Τατού».

Ο Κυριάκος ήταν ιδιαίτερα δημοφιλής στους τουρίστες που επισκέπτονταν το νησί μας και ήθελαν να έχουν ένα τατουάζ-ενθύμιο από την Κύπρο, καθώς και στα μέλη της Ειρηνευτικής Δύναμης. Επίσης, είχε και νεαρούς Κύπριους πελάτες από όλες τις πόλεις.

Ο ίδιος, όπως αναφέρεται στη συνέντευξή του, αγαπούσε τη ζωγραφική, αλλά είχε δυσκολευτεί πολύ μέχρι να καταφέρει να μυηθεί στα μυστικά της τέχνης του τατουάζ. Το ενδιαφέρον του γι' αυτήν τη δουλειά άρχισε το 1983, όταν επισκεπτόταν τη Λάρνακα ένας Ισραηλίτης που ασχολείτο με τα τατουάζ. Το 1985, οι αρχές της Κύπρου του απαγόρευσαν να έρθει ξανά στο νησί και έτσι ο Κυριάκος ταξίδεψε στο Ισραήλ για να τον συναντήσει και να του ζητήσει να του μάθει τα μυστικά της τέχνης.

«Αρχικά δεν ήθελε να με μάθει. Μετά δέχτηκε αλλά μου ζήτησε ένα υπερβολικό ποσό. Τελικά συμφωνήσαμε ένα λογικό ποσό. Όταν γύρισα στην Κύπρο αντιμετώπιζα κάποια προβλήματα και ένιωθα πως δεν ήμουν έτοιμος ν΄ασχοληθώ επαγγελματικά. Για δύο-τρία χρόνια έκανα διάφορα πειράματα. Στη συνέχεια παρακολούθησα κάποια μαθήματα στην Ελλάδα και στην Αγγλία για να μάθω καλά όλα τα μυστικά της τέχνης».

Όσον αφορά τα σχέδια που προτιμούσαν την τότε εποχή οι πελάτες του, ο Κυριάκος είπε πως οι γυναίκες προτιμούσαν να τους ζωγραφίσει ένα λουλούδι, ένα γαρίφαλο, ένα τριαντάφυλλο, μια πεταλούδα, πουλιά όπως το χελιδόνι ή ερωτικά σύμβολα. «Οι περισσότερες τα αποτυπώνουν σε απόκρυφα μέρη του σώματός τους», είχε πει.

Πόσο αντέχουν στον πόνο της βελόνας οι γυναίκες τον είχε ρωτήσει η αρθρογράφος και εκείνος απάντησε πως είναι εκείνες που αντέχουν περισσότερο από τους άνδρες. «Ο πόνος ωστόσο δεν είναι τόσο έντονος όσο νομίζουν πολλοί. Αυτό που φοβίζει περισσότερο είναι η θέα της βελόνας και ο θόρυβος που κάνει».

Διαβάστε ολόκληρο το ρεπορτάζ πιο κάτω: