Αγαπητή tipster,

Πριν από μερικά χρόνια έκανα σχέση με έναν παντρεμένο. Ενώ μου έλεγε ότι θα άφηνε τη γυναίκα του για μένα, ενώ βγαίναμε μαζί χωρίς να νοιάζεται αν τον «καρφώνουν» τα αδιάκριτα βλέμματα, τα χρόνια έχουν περάσει κι αυτός εξακολουθεί να είναι μαζί με τη γυναίκα του. Εγώ την έχω πάρει την απόφασή μου, η οποία είναι να συνεχίσω μόνη τον δρόμο μου (αφού από τη δική του πλευρά δεν υπάρχει ανταπόκριση) και να μεγαλώσω το παιδί μόνη μου. Ναι, κάναμε και παιδί μαζί. Μήπως είμαι η μόνη ανύπαντρη μητέρα; Όχι. Ούτε η πρώτη είμαι, ούτε η μόνη. Καθόλου δεν ντρέπομαι γι’ αυτό. Σκέφτομαι λάθος;

Κ.

Αγαπητή Κ, όχι δεν σκέφτεσαι λάθος. Όπως σωστά είπες κι εσύ, ούτε η πρώτη είσαι, ούτε η μόνη. Αν συμμετείχε κι αυτός στο μεγάλωμα του παιδιού, ενδεχομένως να ‘ταν καλύτερα τα πράγματα, χωρίς φυσικά αυτό να αποτελεί κανόνα ή εγγύηση. Απ’ τη στιγμή όμως που την έχει πάρει την απόφασή του, θα πρέπει κι εσύ να προσαρμοστείς στα τωρινά δεδομένα. Ως εκ τούτου, κάνε φόκους στο μπομπιράκι σου και μη σε μέλλει… Ο καθένας κάνει τις επιλογές του. Το μέλλον θα δείξει κατά πόσο είναι σωστές ή λάθος.

Αν θέλεις κι εσύ απάντηση στην απορία σου γράψε στο mail sextalk@cityfreepress.com.cy